Saturday, 26 July 2008

Όλα είναι εντάξει

Θα μπορούσα να σου πω ιστορίες πολλές
Για το όμορφο πρόσωπο του κόσμου
Που κείτεται σε αλμυρά προσκέφαλα
Απαρατήρητα χαμόγελα
ηλιοκαμένων παιδικών προσώπων
Και για κείνον τον κουρελή έρωτα
Που περπάτησε ξυπόλητος σε καρφιά
Κοιμήθηκε γυμνός στο χιόνι
Ήπιε θαλασσινό νερό

Θα μπορούσα να σου πω ιστορίες πολλές
Για το υπέροχο πρόσωπό σου
Που βούλιαξε στη σιωπή ενός ερημίτη
Κλείνοντας τα μάτια σ’ ότι απρόσιτο νόμιζε
Αυτό το πρόσωπο, που έσβηνε ο φόβος κάθε μέρα
Μην τυχόν και κάποιος το ζωγραφίσει
Μην τυχόν και κάποιος όνειρο το κάνει
Απόκτημα προηγούμενης ζωής του
Λαχτάρα της τωρινής

Αλλά πάλι
Ποιος είμαι εγώ
Που θα ταράξω
Τις ισορροπίες του σύμπαντος
Τα πέτρινα χαμόγελα
Τους ξύλινους ίσκιους των ανθρώπων

Για τροφή έχω Άχραντους στίχους
Που συνεχίζουν να υφαίνουν
Καταραμένοι ποιητές
Σαν να μην έχουν πεθάνει

Κι είναι η άκρη της γραφίδας τους
Ζωγραφιά
Είναι το όμορφο πρόσωπο του κόσμου
Το υπέροχο πρόσωπο σου
Ιστορία που γράφεται τώρα
Και για πάντα
Ανεξίτηλο αίμα
Που δε θ’ αναβλύσει ποτέ

Ανάμεσα στους ξύλινους ίσκιους μας
Πέτρινα τα χαμόγελα
Το σύμπαν ατάραχο
Στέκει εκεί που το αφήσαμε

4 comments:

Anonymous said...

το ραντεβού ισχύει, ή μέσα σε όλα τα αμετάβλητα του σύμπαντος, αυτό θα κάνει την παραφωνία του νανούρισμα ή και απόκτημα προηγούμενης ζωής του,
λαχτάρα της τωρινής;

Μονα

Anonymous said...

κι εγώ είμαι εντάξει,
είμαι εντάξει, είμαι εντάξει

μην ανησυχεις...




Λιζα

Νομίζω said...

Μου βγάζει μια μουσικότητα...

Μαρινα Γ..... said...

ειναι ενταξει ό λ α;;;;;
σκεψη ακουμπω...