tag:blogger.com,1999:blog-83466508071208835982012-01-05T22:14:53.369+02:00Δεν θυμoτανε που και πoτε γεννηθηκε. Θυμαται να κυλαει απο την ακρη ενος ματιου σε ενα απαλο προσωπο και μετα να χανεται στο χώμα. Καποιες χιλιαδες χρονια μετα, ειχε σωμα. Ηταν αλμυρο και γεννουσε δακρυα. Μονο τις νυχτες. Μονο που εκει που βρισκοταν ακινητος, ηταν παντα νυχτα.anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.comBlogger511100tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-23708918171777494882010-01-25T01:07:00.003+02:002010-01-25T01:23:24.318+02:00Έλεγα κάτι για το μέλλον πως θα 'γραφα.<br /><br />Αλλά αυτό ήταν πριν.<br />Οι εκδορές της μνήμης, ιώδιο στα τραύματα της ψυχής<br />Γονατιστός ο χρόνος, ψάχνει το πιο μαλακό χώμα. Ν' αποθέσει προσευχές, ήλιο, σάβανο.<br />Κοιμήσου ξένε. Αγγελικόν ύπνο κάμε, χωρίς να πολυνοιάζεσαι για τα τερτίπια του κόσμου.<br />Η διαφάνεια των ονείρων μας, δεν ενδιαφέρει πολλούς. Η ζωή μας τους καίει. Η φωτιά τους μας απανθρακώνει.<br />Ξένε ξύπνα.<br />Σε καλεί η θηριωδία των πόλεων.<br />Η ασημαντοσύνη των χωριών.<br />Οι πολλοί και οι λίγοι.<br />Αδιαφόρησε ξένε.<br />Βρες το πιο μαλακό χώμα και μοιρασέ το στο χρόνο.<br />Που μένει φυγάς και μόνο στα κουρασμένα μάτια μετριέται.<br /><br />Έλεγα κάτι για το μέλλον πως θα 'γραφα.<br />Αλλά αυτό ήταν πριν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2370891817177749488?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-38835713937540219842009-04-01T17:14:00.000+03:002009-04-01T17:16:23.842+03:00Εγώ μονάχος που ζω στο κλαδί της αναμονής<br />Με το μικρό μου ράμφος χρόνια το ραμφίζω<br />Με τ’ απαλά μου φτερά χρόνια το χτυπώ<br />Με τα φτενά μου ποδαράκια το γρατζουνώ για χρόνια<br /><br />Κι αυτό, στο παράφωνο κελάιδισμα μου λυγάει<br />Χωρίς να τσακίζει<br />Μόνο λυγάει<br />Υπόκλιση θαρρείς στη μοναξιά<br />Και τους χυμούς του απλόχερα μου προσφέρει<br />Μέσα απ’ τις πληγές<br />Που του ‘χω γι’ αναμνήσεις<br /><br />Να θυμάται πάνω του που γέρνω<br />Κουρνιάζω<br />Πράσινα φύλλα για μαξιλάρι<br />Μικρά σκουλήκια, τρέφομαι<br />Και τους χειμώνες<br />Ά<br />Τους χειμώνες<br />Παγώνω μαζί του<br />Χωρίς κι εγώ να σπάω<br />Μαυρίζω και παγώνω<br />Κι έτσι κι εγώ μοιάζω<br /><br />Κλαρί στο κλαρί επάνω<br />Προέκταση γυμνή<br />Ελπίζοντας σ’ ένα καλοκαίρι αλλιώτικο<br />Ή σε αιώνιο χειμώνα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-3883571393754021984?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-12896881539904408352009-01-07T19:15:00.004+02:002009-01-07T20:05:53.613+02:00Μικρή που είσαι<br />Ψεύτικη<br />Δεν είναι που κοιμάσαι στις αιώρες του Θεού<br />Κι από κοντά<br />Το ίδιο μικρή<br /><br />Τα θέλω όλα<br />Δε θέλω τίποτα<br /><br />Βαλσαμωμένα ματάκια<br />Κεχρίμελο<br />Βρεφική αθωότητα<br />Απλά δε βολεύει να μεγαλώνεις<br /><br />Τα δίνεις όλα<br />Δε δίνεις τίποτα<br /><br />Συνεταιρισμός I Love You<br />Σου διαβάζω κάθε νύχτα<br />Bar Code ψυχής<br />Κοιμάσαι κάθε νύχτα<br />Πιο αμέριμνη<br /><br />Τα θέλεις όλα<br />Δε θέλεις τίποτα<br /><br />Στην καρέκλα του γραφείου σου<br />Δένονται πισθάγκωνα<br />Οι ευκαιρίες που έχεις να μάθεις<br />Πόσο όμορφη είναι η ασχήμια μας<br /><br />Σου δίνω τίποτα<br />Είμαι τίποτα<br /><br />Με χλωρίνη<br />Θα ξεπλύνουμε τα μαγαρισμένα<br />Με υγρά μαντηλάκια<br />Θα σκουπίσουμε<br />Το σπέρμα<br /><br />Δε θέλω τίποτα<br />Μη ζητάς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-1289688153990440835?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-7459062805859517172009-01-07T02:48:00.004+02:002009-01-07T19:03:31.352+02:00Αν γελάσω, λες<br />παιχνιδίζει η ρυτίδα μου στο μέτωπο.<br />Σε καμπύλη γραμμή μετατρέπεται<br />κι εσύ<br />τσουλάς απο τη μιαν άκρη στην άλλη.<br /><br />Πόσο θα 'θελα ένα ψέμα τώρα.<br />Ένα τεράστιο ψέμα<br />ραβδί μάγου<br />που θ' ακουμπήσει τις λιονταρίσιες αλήθειες μας<br />για να μείνουν μόνο<br />μυρμήγκια που τρέχουν να ξεφύγουν<br />απο τις μπότες σου.<br />Ο ιδρώτας μιας ψευδεπίγραφης ευτυχίας μας περιμένει.<br />Πάρε το χέρι μου να τον σκουπίσεις.<br /><br />Η ευτυχία ενίοτε σκοτώνει..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-745906280585951717?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-10600403236718626782008-12-21T06:23:00.004+02:002008-12-21T06:55:28.008+02:0006.10<br />Μάλλον αγαπώ περισσότερο τον εαυτό μου.<br />Μερικά μπουκάλια κρασί είναι αυτά που βάφουν <br />το χαμόγελό μου κόκκινο.<br />Απλώνομαι ως εκεί που φτάνω.<br />Δικτυωτή αιώρα, τραμπαλίζομαι στο φύσημα του αέρα<br />και στη σπρωξιά σου.<br />Ακούω τους τριγμούς των δέντρων που με βαστούν.<br />Χωλαίνει η ματιά μου δίχως σου.<br />Σε ασπρόμαυρο τοπίο πια<br />ζαλίζομαι γλυκά<br />ζαλίζομαι πικρά.<br />Δεν έχω χέρια για να σ΄αγγίζω<br />Η φαντασία μου έμεινε.<br />Κι αυτή<br />κρεμασμένη<br />απο το κλαδί της τελευταίας μνήμης μας.<br />Σφιγμένη η θηλιά όσο δεν πάει..<br />Μελάνι ο λαιμός μου<br />Γράφει τους τελευταίους σφυγμούς μου.<br />Έχουν τ' όνομά σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-1060040323671862678?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-85997586036517987542008-12-15T00:28:00.002+02:002008-12-15T01:03:55.577+02:00<span style="color:#993399;"><strong><em>Λοιπόν, έχω κοχύλι ανεμοδούρα<br />Ακούω κύματα, αναπνέω φωτιά<br />Παρ’ όλα αυτά αγάπη μου<br />Στέκω ακριβώς στο ίδιο σημείο<br /><br />Που στεκόμουν χτες, προχτές<br />Πριν ένα μήνα<br />Πριν δύο γαμημένα χρόνια<br /><br />Ακούω τις ίδιες μουσικές<br />Αφουγκράζομαι τους ίδιους τάφους<br />Σχηματίζω τα ίδια πρόσωπα στον ύπνο μου<br />Φοράω τα ίδια αγκάθια στα χέρια<br />Ζωγραφίζω τα ίδια γράμματα<br /><br />Κρατάω αποστάσεις από τους μπροστινούς<br />Κοιτάζω στον καθρέφτη τους πίσω<br />Και βλέπω έναν άγνωστο<br />Που προσέχει<br /><br />Άραγε τι;;;<br /><br />Απρόσεχτα είναι τα όμορφα<br />Χωρίς αποστάσεις<br />Με εκλείψεις φεγγαριών<br />Και αναστάσεις ήλιων<br /><br />Να..<br />Κάνε έτσι με το χέρι σου<br />Ακούμπα<br />Άγγιξε<br />Μύρισε<br /><br />Ο χειμώνας<br />Χαρίζει<br />Φιλί<br />Από πάγο που τρίζει<br />Χιόνι που βουλιάζει<br />Λάσπη που πλάθεται</em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8599758603651798754?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-5100359223361558042008-12-03T01:31:00.004+02:002008-12-03T02:06:16.368+02:00<span style="color:#993399;"></span><br /><span style="color:#993399;">Στριμωγμένα θέλω<br />Σαν σε ώρα αιχμής στο μετρό<br />Αρπάζονται από χείλη ποτηριού<br />Εξοβελίζονται στα εσώτερα<br />Με τάση αυτοκαταστροφικής ευθυμίας<br />Αυτοκτονική οινοπνευματικότητα<br />Σκουρόχρωμες ανταύγειες<br />Βάφουν τα χείλη πιο κόκκινα<br />Σε απομίμηση φιλιού<br />Χωρίς να φανερώνουν το αίμα<br />Όπως έσταζε από την ανάγκη μας<br />Να αγαπηθούμε<br /><br /></span>----------------------------------<br /><em><span style="color:#ff99ff;">Ψιθυριστά αν σε φωνάξω αγαπημένη<br />Θα τρέξουν να κρυφτούνε τρομαγμένοι<br />Περαστικοί και γείτονες </span></em><br /><em><span style="color:#ff99ff;">Απ’ άγρια κραυγή<br />Κι αν σε σκεφτώ για μια στιγμή<br />Το φάντασμά σου<br />Στο πλάι μου μορφή καθάρια θα ‘ναι<br />Με βιάση όλοι θα με προσπερνάνε<br />Τον έρωτα στα μάτια ποιος να δει</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-510035922336155804?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-83302882815686778672008-11-27T22:45:00.002+02:002008-11-27T22:51:30.516+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SS8IPLeWzMI/AAAAAAAAAis/-p4LDt9GFRc/s1600-h/Xelidoni.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273442745545313474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SS8IPLeWzMI/AAAAAAAAAis/-p4LDt9GFRc/s200/Xelidoni.jpg" border="0" /></a><br /><div><strong><em><span style="color:#990000;">Τις περισσότερες φορές<br />Απλά μαζεύω τη σκέψη μου κουβάρι<br />Γλιστράω σε γκρίζο ουράνιο τόξο<br />Φυγαδεύω την ελπίδα μου<br />Από σπασμένα παράθυρα<br />Ορφανό νυχτοπούλι<br />Σ’ αφιλόξενο ουρανό<br /><br />Κομπάζεις για σένα<br />Μόνο με τα μάτια<br />Παραδομένη στη φασαρία<br />Ανέγγιχτη από το πλήθος<br /><br />Άλλες φορές πάλι<br />Ματώνω στην ιδέα<br />Ότι θα μπορούσαμε νωρίτερα να βρεθούμε<br />Ο κοινός μας κόσμος<br />Μου λείπει από πάντα<br />Κι ας μην πάντα τον είχα<br /><br /><br />Ένα πέσιμό σου στο πάτωμα<br />Κι ο γδούπος<br />Δίπλα μου ακούγεται<br />Τόσο μακραίνει το χέρι μου<br />Που τα χιλιόμετρα μηδενίζουν<br />Για να ακουμπήσω το μέτωπό σου<br />Ολόκληρη εμένα ν’ αγγίζεις<br />Και κανένα πάτωμα<br /><br />Αχυρένιος Δερβίσης<br />Ζαλίζω τον χωρίς σου<br />Τόπο μου<br />Ασταθή όλα<br />Και τ’ άχυρά μου<br />Σκορπισμένα λάφυρα<br />Παγωμένων χελιδονιών<br />Που δίχως την πυξίδα τους<br />Ο μόνος δρόμος που ξέρουν<br />Είναι αυτός<br />Που βλέπουν<br /><br />Εκτός και τα μάτια τους βροχή τυφλώνει...<br /></span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8330288281568677867?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-41440950479065575622008-11-19T17:47:00.003+02:002008-11-28T20:12:35.944+02:00Έλα σου λέω<br />Να κόψουμε κομματάκια την ομίχλη<br />Θα πλάσουμε ορθογώνια κρεβάτια<br />Κι ανάλαφρα καθώς θα 'ναι θα τα ρίξουμε<br />Στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών<br /><br />Μαθαίνουμε να μετράμε την ηδονή<br />Με τα τριξίματα των σουμιέδων<br />Και τα κυρτώματα στις τάβλες<br />Ρυθμικοί ήχοι να κρυφακούει ο γείτονας<br />Απόδειξη ερώτων<br /><br />Έλα σου λέω<br />Θα σου χαρίσω μαύρα πουέντ<br />Θέλω έντεκα πιρουέτες μικρή μου<br />Μέσα στα άλλα σου ονόματα<br />Το Άννα Πάβλοβα θα διαλέξω<br />Καθώς θα βουλιάζουμε στην λίμνη των κύκλων<br /><br />Αμνησία κυλάει μπροστά απ' τα μνήματα<br />Όσοι νεκροί, τόσοι νεκροζώντανοι<br />Κι εσύ πλέξε ψυχή μου λευκή σκελέα<br />Ζεστά τα θέλουμε τα κορμιά<br />Ξόρκι στον παγωμένο Έσπερο<br /><br />Έλα σου λέω<br />Θα στήσουμε απτάλικο χορό της βροχής<br />Καινούριες θάλασσες και λίμνες θα γεννηθούν<br />Κάτω απ’ το μαξιλάρι μου έχω κρύψει ένα αγκίστρι<br />Το δόλωμα φέρτο εσύ<br /><br />Επικολλώ στις νύχτες μου καθαρόαιμα Mustang<br />Η Billie μεθυσμένη φωνάζει τ’ όνομά μου<br />Τα ρεσώ μείναν μόνα με τον τσίγκο τους<br />Μαύρες πουέντ σαρκάζουν στη βιτρίνα<br />Στροφές γύρω από τον ήλιο και τον εαυτό μου<br />Ξυπνητήρι η φωνή σου...<br />...Κυριακή αγάπη μου<br />Ώρα να φεύγω<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270397610419279538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 127px; CURSOR: hand; HEIGHT: 145px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SSQ2s_Ib1rI/AAAAAAAAAhQ/Cn6Ael9iErg/s200/black_pointe.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><em><span style="font-size:78%;color:#ffcc33;">anthrakoryxos © 17-11-2008 @ 00:31</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4144095047906557562?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-30939249358362283512008-07-26T22:17:00.002+03:002008-07-27T01:10:23.899+03:00Θα μπορούσα να σου πω ιστορίες πολλές<br />Για το όμορφο πρόσωπο του κόσμου<br />Που κείτεται σε αλμυρά προσκέφαλα<br />Απαρατήρητα χαμόγελα <br />ηλιοκαμένων παιδικών προσώπων<br />Και για κείνον τον κουρελή έρωτα<br />Που περπάτησε ξυπόλητος σε καρφιά<br />Κοιμήθηκε γυμνός στο χιόνι<br />Ήπιε θαλασσινό νερό<br /><br />Θα μπορούσα να σου πω ιστορίες πολλές<br />Για το υπέροχο πρόσωπό σου<br />Που βούλιαξε στη σιωπή ενός ερημίτη<br />Κλείνοντας τα μάτια σ’ ότι απρόσιτο νόμιζε<br />Αυτό το πρόσωπο, που έσβηνε ο φόβος κάθε μέρα<br />Μην τυχόν και κάποιος το ζωγραφίσει<br />Μην τυχόν και κάποιος όνειρο το κάνει<br />Απόκτημα προηγούμενης ζωής του<br />Λαχτάρα της τωρινής<br /><br />Αλλά πάλι<br />Ποιος είμαι εγώ<br />Που θα ταράξω<br />Τις ισορροπίες του σύμπαντος<br />Τα πέτρινα χαμόγελα<br />Τους ξύλινους ίσκιους των ανθρώπων<br /><br />Για τροφή έχω Άχραντους στίχους<br />Που συνεχίζουν να υφαίνουν<br />Καταραμένοι ποιητές<br />Σαν να μην έχουν πεθάνει<br /><br />Κι είναι η άκρη της γραφίδας τους<br />Ζωγραφιά<br />Είναι το όμορφο πρόσωπο του κόσμου<br />Το υπέροχο πρόσωπο σου<br />Ιστορία που γράφεται τώρα<br />Και για πάντα<br />Ανεξίτηλο αίμα<br />Που δε θ’ αναβλύσει ποτέ<br /><br />Ανάμεσα στους ξύλινους ίσκιους μας<br />Πέτρινα τα χαμόγελα<br />Το σύμπαν ατάραχο<br />Στέκει εκεί που το αφήσαμε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-3093924935836228351?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-34309869959663602532008-06-01T17:15:00.003+03:002008-06-01T17:20:37.382+03:00<span style="color:#ff6600;"></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#cc0000;"><em>Θα ΄ρθεις να κρυφτείς κάτω απ΄τα πέταλα του αλόγου μου<br />Όταν τη μορφή τους πάρει το στόμα σου<br />Πλατύ χαμόγελο θα βλέπουν οι εχθροί σου<br />Πλατύ χαμόγελο κι οι γυναίκες που σε πόθησαν<br />Ουλή στον μέσα σου φόβο<br /><br />Θα ‘ρθεις όταν η δίψα θα έχει χρώματα<br />Το κίτρινο του πυρετού<br />Το κόκκινο μιας στάλας αίματος<br />Το λευκό της μάνας σου<br />Το διάφανο της αγάπης<br />Θα ζωγραφίζεις το νερό<br />Και γουλιά γουλιά στους οδοιπόρους θα μοιράζεις<br /><br />Για τον θάνατό σου η τελευταία σταγόνα<br />Σκουριά στο σιδερένιο πέταλο<br />Ζωή στη μαργαρίτα που πέταλα ανοίγει<br />Χαιρετώντας τον μαρμάρινο σταυρό σου<br /><br />Πέθανες για να γεννηθεί ένα λουλούδι<br />Έζησες για να το καταλάβεις<br /></em></span><br /><br /></span>............................................................................<br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#cc33cc;">Δυόμιση μέρες τον είχαν στον νερόμυλο La Colonia.<br />Tο ρυάκι που άκουγε τις τελευταίες του ώρες,<br />οι Άραβες το έλεγαν παλιά "πηγή των δακρύων".<br />"H μοίρα μου είναι στο νερό", είχε πει κάποτε προφητικά.<br />"Σκούρες σιωπές και φόβοι σαν ψιλή άμμος."<br /></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><em><strong>Τίποτα δε θέλησα τίποτα να σου πω<br />Είδα μες στα μάτια σου δυο δέντρα τρελά<br />απο αέρα, γέλιο και χρυσάφι, που σάλευαν.<br />Τίποτα δε θέλησα, τίποτα να σου πω.(F.G.Lorca)</strong></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-3430986995966360253?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-20787074426105940382008-05-19T18:37:00.003+03:002008-05-19T19:16:31.935+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SDGn0Oq2wMI/AAAAAAAAAWs/wnUGKfN_Wbg/s1600-h/Taverna+Flamenca.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202123560322515138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SDGn0Oq2wMI/AAAAAAAAAWs/wnUGKfN_Wbg/s200/Taverna+Flamenca.jpg" border="0" /></a><br /><div>Κι αν είμαι μόνος<br />Θα υπάρχω και χωρίς εσάς<br />Υπέροχοι άνθρωποι<br />μακριά μου όταν είστε<br />Θα θυμάμαι τα χέρια σας<br />Την αγάπη που ποτέ δεν σας βρήκε<br />Κι ύστερα θα φορέσω τα γυαλιά μου σ’ έναν χορό<br />Που ποτέ δεν ανάσανε η πλάση<br />Και ο κόσμος<br />Ξέχασε τα παιδιά που τραγουδούσαν </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2078707442610594038?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-69102940601241909582008-05-16T23:12:00.001+03:002008-05-16T23:13:57.860+03:00<em><strong>Νικηφόρος Βρεττάκος<br /></strong></em><br /><span style="color:#990000;">Ο Ανθρακωρύχος<br /></span><br />Ότι κι αν γράψεις λόγια θα’ναι.<br />Αυτά τα λόγια σου ζητώ να εξαφανίσω<br />Κι είναι γι’αυτό που έχω κόψει το χέρι μου<br />Κι είναι γι’αυτό που ζυμώνομαι<br />Νύχτα μέρα με τη φωτιά που πατήθηκα<br />Κι έλιωσα κάτω όπως ένα<br />Τριαντάφυλλο κόκκινο.<br /><br />Θέλω να γίνω ένα άλλου είδους νερό.<br />Μια άλλου είδους γλώσσα.<br />Σαν αχτίνες χρυσές να τρυπώνω τα λόγια μου<br />Μες απ’τους πόρους σας, δίχως να ξέρετε<br />Προχωρώντας και φέγγοντας, βαθύτερα, όλο<br />Και βαθύτερα μες τις καρδιές σας, καθώς<br />Τις μαύρες στοές της γης<br /> Κατεβαίνοντας<br />Ο ανθρακωρύχος με το λυχνάρι του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6910294060124190958?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-88381060017930133832008-05-12T02:42:00.000+03:002008-05-12T02:43:30.881+03:00<span style="color:#cc66cc;">Κι ύστερα οι στάλες της βροχής<br />αγκαλιές γινήκαν.<br />Κι όλο να βρέχει προσευχήθηκες<br /><br />Στον ήλιο, τον θάνατο, τον Θεό.<br /><br />Ανοιχτό υπόγειο τα χέρια σου.<br /><br />Όταν σταμάτησε η βροχή<br />Μαράθηκαν όλες οι προσευχές.<br />Μαράθηκε ο ήλιος.<br />Και ο θάνατος που σε λυπήθηκε<br />Παρακάλεσε τον Θεό, να σου δώσει το δάκρυ.<br /><br />...Έκλαψες, αγκαλιάζοντας τον εαυτό σου. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8838106001793013383?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-25496441566633705812008-04-25T01:15:00.011+03:002008-04-25T03:30:59.349+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SBEPxF1n0gI/AAAAAAAAAWM/DXTBavoUtRE/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192949181389984258" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/SBEPxF1n0gI/AAAAAAAAAWM/DXTBavoUtRE/s200/images.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#6600cc;"><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffccff;"><em>Ψυχή περίλυπη μέχρι θανάτου : «πλην ουχ' ως εγώ θέλω, αλλ' ως συ...» (Ματθ.ΚΣΤ' 40-42). </em><br /><br /></span></span>Δρόμοι εσταυρωμένοι<br />Γυμνοί απο φως κι απο σκοτάδι<br /><br />Πυκνό αμάγαλμα σιωπής<br /><br />''Λιγοστεύουν τα ταξίδια μας αγαπημένη.''<br /><br />Μαραίνονται λουλούδια θλιβερά, στόλισμα επιταφίου<br />περιμένοντας την περιφορά τους<br />Πάνω σε γερούς ώμους, κλέβοντας κάτι απο τούτο τον κόσμο<br />Κατανυκτικά υποκλίνονται όλοι στην ελπίδα αυτή τη νύχτα.<br />Λαμπαδηφόροι δακρυροούντες, οι μια φορά ανά έτος μετανοούντες<br />στα χαμηλωμένα βλέμματά τους, μόνο θα ακούν τον ήχο σας<br />ω άνθη, καθώς ξεψυχάτε<br />Πάνω σε γέρους ώμους, βήματα που δεν αφήνουν χνάρι<br />στην άσφαλτο.<br /><br />Πόσο διάφανο το άρωμα της σιωπής<br /><br />Την ώρα που το Άγιο Φως θα σταυρώνει τις πόρτες<br />οι δρόμοι, θα ξεμένουν πάνω στον δικό τους σταυρό<br />Γυμνοί απο φως κι απο σκοτάδι<br />Πρώην λαμπαδηφόροι, αδιάφορα θα πατούν, υπολείμματα των πετάλων σας<br />ω άνθη ξεψυχισμένα<br />και τα βλέμματα, ψηλά θα κοιτούν<br />όχι κάτω, όχι κάτω.<br /><br />Κι ούτε ένα χνάρι στην άσφαλτο<br />Μετά τη βροχή<br />και τον αέρα<br /><br />Κι ούτε ίχνος απο τον θάνατό σας<br />ω άνθη<br /><br />Κανείς δεν θα ακούσει τον θάνατό σας<br />Ούτε η φωνή σας θα φτάνει εδώ κάτω<br />ψαλμός αγγελικός<br /><br />''Τέλειωσε το ταξίδι αγαπημένη<br /><br />Πυκνή και διάφανη σιωπή, αντί ταξίδι τώρα''<br /><br /><br />.............................................................................<br /><br /></span><span style="font-size:85%;color:#993399;"><em><strong>Λίγα θα πω<br />Πέρα στις άδειες παραλίες τα υπόλοιπα θ’ ακούσεις<br />Το τολμηρό το κύμα θα ξεβράσει λόγια, λόγια, λόγια<br />Και δυό νότες<br /><br />Και θα μιλήσει<br />Τραγουδιστά θα πει η αλμύρα ότι σκέφτομαι<br />Άσπρος αφρός ή σύννεφο, κύμα, κύμα, κύμα<br />Ή βροχή<br /><br />Για να τυλίγομαι<br />Στα πόδια σου δροσιά καλοκαιριού και πάγος το χειμώνα<br />Βρεγμένα τα μαλλιά σου απ’ το σώμα μου, δάκρυ στο μάγουλο σου<br />Που δεν κύλησε<br /><br />Λόγια, λόγια, λόγια<br />Κύμα, κύμα, κύμα<br />Βροχή, δάκρυ, βροχή<br />Όλα από λίγο<br />Μα πολλά<br /><br /></strong></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2549644156663370581?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-89362909478368769862008-04-06T07:07:00.003+03:002008-04-06T07:42:02.695+03:00Μαύρο φόντο έχουν οι ομιλίες μας.<br />Λογοκριμένη σκηνή, σε ταινία ανεκπλήρωτου έρωτα οι εκατέρωθεν ματιές.<br />Λάτρεψα εκείνα τα γαρίφαλα, που μιλούσαν για το τέλος.<br />Μίσησα τα χαμόγελα που όριζαν την αρχή<br />Χωρίς αρχή, δεν έχει τέλος.<br />Όταν έρθει όμως, πρέπει να το λατρέψεις.<br />Μόνο τότε σπιθίζει όμορφα η εικόνα σου.<br /><br />Μέσα μου γράφονται έπη <br />για τα μικρά προτεκτοράτα μας<br />Τα σύνορά μου αλλάζουν συνεχώς<br /><br />Τα αληθινά παραμύθια, δεν έχουν ποτέ καλό τέλος<br />Κι όμως λατρεύω τα παραμύθια<br />Καταλαβαίνω αν είναι ή όχι αληθινά<br />απο την μυρωδιά γαρίφαλλου<br />Και το μαρμάρινο που βλέπω μες στα μάτια σου<br /><br />Σου το είπα;;;<br />Λατρεύω τα γαρίφαλλα<br />Μυρίζει όλο το σπίτι σήμερα.<br />Δεν θα κοιτάξω τα μάτια σου.<br /><br />Σ' αγαπώ<br />Καληνύχτα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8936290947836876986?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-73208408419789190402008-04-03T02:43:00.007+03:002008-04-03T03:28:39.433+03:00<strong>Σταμάτησαν τα τραγούδια απόψε.<br />Την ίδια ώρα ξαφνικά</strong><br /><strong>λες και το ΄χαν συμφωνήσει μέρες.<br />Ακρωτηριασμένοι με προλαβαίνουν οι ήχοι .<br /></strong><span style="color:#cc6600;">Ανάσα νύχτας, χτύπος καρδιάς, μικρές κραυγές απο λέξεις ποιημάτων.</span><br /><br /><strong>Χωρίς μουσική.<br />Χωρίς έναν λόγο, έστω φθηνό.</strong><br /><span style="color:#6600cc;">Καπνίζω ασταμάτητα, απλά και μόνο<br />για να ακούω το τσάφ του αναπτήρα.<br /></span><br /><strong>Φτιάχνοντας τάχα μουσική.<br />Ξέρεις, αυτή που γεννάει στάχτη<br />μαυρίζει πνευμόνια<br />και πεθαίνει<br />σε ραγισμένο<br /></strong><span style="color:#33ccff;">μπλέ σταχτοδοχείο</span><br /><br /><strong>''Για να θυμάσαι τη θάλασσα''<br />Μου ΄χες πεί<br /></strong><br /><span style="color:#cc0000;">Ναι...<br />Θυμάμαι.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-7320840841978919040?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-22316560217403402242008-03-23T08:08:00.003+02:002008-03-23T08:13:13.185+02:00Μικρές - μικρές σταλαγματιές, γεμίζουν αργά - αργά τα κοιλώματα.<br /><br />Στην παγωμένη πέτρα ή στο μάγουλο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2231656021740340224?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-79265240644452192662008-02-09T20:59:00.000+02:002008-02-09T21:31:49.734+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R637QqGv9kI/AAAAAAAAAVE/zn15ncNnZUw/s1600-h/what_color_is_the_wind+george+mendosa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165060611262903874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R637QqGv9kI/AAAAAAAAAVE/zn15ncNnZUw/s320/what_color_is_the_wind+george+mendosa.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου<br />Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου<br />Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου<br /><br /></span><em>Μια νύχτα θάρθει απο μακριά, βρε αμάν αμάν<br />αέρας Πεχλιβάνης<br />να μην μπορείς να κοιμηθείς, βρε αμάν αμάν<br />μόλις τον ανασάνεις<br />θαχει θυμάρι στα μαλλιά, βρε αμάν αμάν<br />κρανά για σκουλαρίκια<br />και μες στο στόμα θα γυρνα, βρε αμάν αμάν<br />ρητορικά χαλίκια<br /><br />Θα κατεβεί σαν άρχοντας, βρε αμάν αμάν<br />θα κατεβεί σαν λύκος<br />να πάρει χρώμα και ζωή, βρε αμάν αμάν<br />της μοναξιάς ο κήπος<br />τα μελισσάκια θα γυρνούν, βρε αμαν αμαν<br />γύρω απ' τις πολυθρόνες<br />και το νερό το κρύσταλλο, βρε αμάν αμάν<br />θα ρέει απ' τις οθόνες<br /><br />Αέρα νασαι τιμωρός, βρε αμάν αμάν<br />νασαι και παιχνιδιάρης<br />κι αν βαρεθεί η ψυχούλα μου, βρε αμάν αμάν<br />ναρθεις να μου την πάρεις<br />για να κοιτάει από ψηλά, βρε αμάν αμάν<br />του κόσμου τη Ραστώνη<br />να ξεχαστεί σαν των βουνών, βρε αμάν αμάν<br />το περσινό το χιόνι<br />..................<br /><br /></em><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffff00;">(Αγωνία, κάθε που φυσά.<br />Λυσσάει το μάτι. Σκαλώνει σε ομπρέλλες που σπάνε, κλαδιά που λυγίζουν, καπέλλα που πετάν, σακκούλες που χορεύουν.<br />Λες να ΄ναι αυτός ο Πεχλιβάνης;;; )<br /></span><br /></span><br /><em><br /><em></em><br /><em><span style="font-size:78%;color:#990000;">Photo: Painting by george Mentosa</span></em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-7926524064445219266?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-63717605342313181542008-02-05T02:13:00.000+02:002008-02-05T02:28:26.174+02:00<strong><span style="color:#990000;">Πριν κλείσω την τελευταία μου<br />στάλα κάθε νύχτα,<br />πριν την κάνω αθάνατη<br />στο κλαίον κορμί μου,<br />θ΄ αφήνω άλλη μια.<br /><br />Να σταλάζει στο χώμα,<br />ή σε βίαια συνάντηση,<br />με τ΄ αδέρφια μου τους σταλαγμίτες.<br /><br />Αυτοί, δεν μπορούν να ρίξουν ψηλά<br />ως εμένα το δάκρυ τους.<br />Λέω να τους χαρίσω το δικό μου,<br />μέχρι να ψηλώσουν και να με συναντήσουν.<br /><br />Ως άλλη λεχώνα,<br />που θυσιάζει τα παιδιά της,<br />για να καταλάβει<br />τι θάνατος σημαίνει.<br /><br /><br />Ως άλλος βαρκάρης,<br />που χτίζει γέφυρια με το σώμα του,<br />γιατί έμαθε να μπαρκάρει ψυχές,<br />χωρίς θρήνο.<br /><br />Ποθεί μόνο,<br />να τις αγκαλιάσει,<br />μήπως κλέψει<br />ένα ρίνισμα του πόνου τους.<br /><br />Ή μια άλλη αγκαλιά,</span></strong><br /><strong><span style="color:#990000;"><br />εκτός της δικής του. </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6371760534231318154?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-55679866726519149752008-02-04T05:19:00.000+02:002008-02-04T05:28:24.037+02:00<span style="color:#ffcc00;">Θα μπορούσε να είναι ανάλυση </span><br /><span style="color:#ffcc00;">του ηλιακού φάσματος. </span><br /><br /><span style="color:#ffcc00;">Κατέληξα όμως ότι τα </span><br /><span style="color:#ffcc00;">χρώματα της αγάπης </span><br /><span style="color:#ffcc00;">είναι πάνω απο επτά.<br />Βρέθηκα να κολυμπώ, </span><br /><span style="color:#ffcc00;">σε χιτώνα που άγκάλιαζε, </span><br /><span style="color:#ffcc00;">ένα ουράνιο τόξο.<br /></span><br /><span style="color:#ffcc00;"></span><br /><span style="color:#ffcc00;">Στις άκρες του έκρυψα χρυσό.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-5567986672651914975?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-13640621724016808032008-02-03T01:42:00.000+02:002008-02-03T02:05:54.740+02:00<span style="color:#000099;">Ξεχείλισα απο μια κούπα Κουβανέζικου καφέ, με σκούπισε Αιγυπτιακός πάπυρος, έγραψε πάνω του ο Σεφέρης, με κρεμάσαν σε Ανδαλουσιανό παράθυρο να στεγνώσω, με πήρε Καλιφορνέζικος ανεμοστρόβιλος, έπεσα σε μια λίμνη στο Λουγκάνο, βρέθηκα να κάνω παρέα μ΄ ένα βότσαλο που μετρούσε χρόνους σαράντα στον βυθό, εξορισμένο απο χέρι ερωτευμένου σε στιγμή διασκέδασης με την αγαπημένη του.<br />Κάποτε εξατμίστηκα. Έγινα βροχοσταγόνα κι έπεσα στον κήπο σου, καθώς έφευγες για τη δουλειά. </span><span style="color:#000099;"><br />Είδες που έτσι κι αλλιώς βρήκα το δρόμο για το στόμα σου;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-1364062172401680803?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-55149070396158325832008-01-29T02:21:00.000+02:002008-01-29T02:37:55.030+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R55zyDNnUAI/AAAAAAAAAUs/_J3zrQgZBh4/s1600-h/%CF%87%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160689526706229250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R55zyDNnUAI/AAAAAAAAAUs/_J3zrQgZBh4/s400/%CF%87%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1.jpg" border="0" /></a><br /><div><em>Θέλω να αφορίσω, εκείνα τα χαρούμενα χελιδόνια που μου κρατούσαν συντροφιά κάθε άνοιξη. Έλεγα τότε, λύτρωση το πέταγμά τους στον ώμο μου. Τα μάλωνα, παπαγάλους τα έλεγα και χαμογελούσα σ΄ ένα αθώο τους τιτίβισμα. Μα οι παπαγάλοι μιλάν, μου τιτιβίζανε, εμείς όχι. Και φεύγαν στον σταροστόλιστο κάμπο. Ραντεβού στους ώμους σου, ξανατιτιβίζαν.Αύριο πάλι.</em></div><br /><br /><div><em>Δε θυμάμαι πότε σταμάτησαν να έρχονται.</em></div><br /><div><em>Μάλλον εκείνον τον χρόνο, που σταμάτησε να έρχεται και η άνοιξη.</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-5514907039615832583?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-25365807069774542008-01-28T22:15:00.000+02:002008-01-28T23:29:42.915+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R55F3TNnT_I/AAAAAAAAAUk/ROo-ZD5iEyY/s1600-h/book_art_014.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160639039365664754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R55F3TNnT_I/AAAAAAAAAUk/ROo-ZD5iEyY/s320/book_art_014.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br />Μια - <span style="color:#ff0000;">1</span> <span style="color:#666666;">ανα</span><span style="color:#333333;">καλύπτω</span> τις <span style="font-size:78%;">λέξεις</span>.<br /><span style="color:#ffcc33;">Αυτές</span> Μ<span style="font-size:180%;">Ε</span> <span style="color:#33cc00;">ξέρουν</span>. Αιώνε<span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">Σ</span> </span><span style="font-size:78%;">τ</span>ώρα.<br /><span style="color:#cc33cc;">Χα</span>!<br /><span style="font-size:78%;"><strong>Ζωή</strong></span> <span style="color:#3333ff;">σου</span> <span style="color:#cc6600;">λέει</span>, <span style="color:#336666;">είναι</span> οι <span style="font-size:180%;"><strong>λέξεις</strong></span> <span style="color:#ffcccc;">που</span> <span style="color:#ffffff;"><strong>μα</strong>ζεύ<em><span style="color:#990000;">ο</span>υ</em>μΕ</span>, Baδίζ<strong><em>ο</em></strong>ντας <strong><em><span style="color:#660000;">ΠΡΟΣ</span></em></strong><span style="color:#ffcc00;">></span><span style="color:#ff6600;">></span><span style="color:#993300;">></span><span style="color:#990000;">></span> <span style="color:#663366;">τον</span> <span style="font-size:180%;">θάν</span>ατ<span style="font-size:180%;">Ο</span>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2536580706977454?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-68984349456449731572008-01-27T01:32:00.000+02:002008-01-27T01:47:41.388+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R5vGjjNnT8I/AAAAAAAAAUM/mXaWL2Q3MbI/s1600-h/human+wheel.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159936112133099458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R5vGjjNnT8I/AAAAAAAAAUM/mXaWL2Q3MbI/s320/human+wheel.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Κάνουν χιλιάδες κύκλους,<br />Έχουν ακτίνες που βλέπουν προς τα μέσα<br />Λιώνουν, μα αλλάζουν περίβλημα<br />Ο πατέρας τους βλέπεις, ιδιοκτήτης Βουλκανιζατέρ<br />Έχουν μια βαλβίδα<br />Κι απο κεί, φουσκώνουν και ξεφουσκώνουν<br />Ανάλογα με τις περιστάσεις<br />Ο αέρας τους βλέπεις, είναι εσωτερικός<br />Στρίβουν δεξιά κι αριστερά<br />Μα συνήθως την ευθεία ακολουθούνε<br />Μετωπικές επιθέσεις<br />Στις ανώνυμες λεωφόρους βλέπεις<br />Συνήθως ευθείες υπάρχουν<br />Κάποτε... παλιά, ήταν ξύλινοι<br />Και απλά σπάγανε<br />Τροφοδοτώντας τα τζάκια κατόπιν<br />Τα ξύλα βλέπεις, παλιά ήταν άφθονα<br />Και δεν χρειαζόσουν άδεια κοπής<br />Και τώρα πάντως<br />Πάλι καμμένο μυρίζουν<br />Αρκεί να τους φρενάρεις<br />Η ''φρενίτιδα'' βλέπεις, μπορεί να είναι<br />δίσημη στις μέρες μας </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6898434945644973157?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-44386953903093491412008-01-16T21:25:00.000+02:002008-01-16T23:05:17.075+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R45g70oi3BI/AAAAAAAAATs/Hh6fKQ7fcY0/s1600-h/rise+against+cover.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156165204243045394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R45g70oi3BI/AAAAAAAAATs/Hh6fKQ7fcY0/s200/rise+against+cover.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:#ff6600;">Απίθωσα τον μάλλινο Παράδεισό μου στην κρεμάστρα.<br />Άναψα ένα απο τα ψέμματά μου και το κάπνισα μέχρι που μου έκαψε τα δάχτυλα. Ο καπνός του στάθηκε στο ταβάνι ένοχο σύννεφο. Σε λίγο άρχισε να ξεφορτώνει τις χοντρές του στάλες στο άχρωμο δωμάτιο. Φόρεσα ξανά τον Παράδεισό μου και βγήκα έξω.<br />Απλώνοντας το χέρι μου, τσαλάκωσα τον χάρτινο ήλιο και τον έβαλα στη μέσα τσέπη μου. Που ξέρεις, μουρμούρισα. Κάπου μπορεί να χρειαστεί.<br />Έκλεισα την πόρτα και την βροχή πίσω μου.<br />Δεν με ακολούθησε ποτέ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4438695390309349141?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-8961348745361993852008-01-05T22:01:00.000+02:002008-01-06T01:23:55.895+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R3_tDkoi2_I/AAAAAAAAATc/serkMEVL9Ms/s1600-h/150px-Puteal_de_la_Moncloa_%2528M_A_N__Madrid%2529_06.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152097144364260338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/R3_tDkoi2_I/AAAAAAAAATc/serkMEVL9Ms/s200/150px-Puteal_de_la_Moncloa_%2528M_A_N__Madrid%2529_06.jpg" border="0" /></a><br /><div>Εκείνο το βράδυ, μόνος του επέστρεφε στο μικρό, παλιό σπίτι που βρισκόταν στην άκρη του χωριού, μετά τη μεγάλη βρύση.<br /><div>Ήθελε να μιλήσει με κάποιον απόψε, αλλά δεν είχε κανέναν.<br /><div>Όταν μιλούσε όπως ένιωθε, πάντα έμενε μόνος του.<br /><div>Και τώρα πια, δυσκολευόταν να μιλήσει όπως ήθελαν οι άλλοι.<br /><div>Λίγο πριν τον μεγάλο πλάτανο κοντοστάθηκε.Απέναντί του, το ''χάλασμα της άκληρης''.<br /><div>Τα απομεινάρια ενός διόρωφου σπιτιού, που λέγαν στο χωριό, ότι πριν σαράντα χρόνια, είχε κάψει η κύρα Νίτσα. Λέγαν ακόμη ότι είχε χάσει τα λογικά της γιατί δεν μπορούσε να κάνει παιδιά. Γι' αυτό την είχε αφήσει ο άντρας της.<br />Έτσι κάηκε κι αυτή μαζί μέσα στο σπίτι, που ονόμασαν ''χάλασμα της άκληρης'', το μόνο δικό της πράγμα που της είχε απομείνει στον κόσμο.<br /><div>Ο Αντώνης πλησίασε..<br /><div>Στις λακούβες μπροστά απ' το σπίτι το νερό είχε παγώσει.Στην είσοδο, ένα σπασμένο αγαλματάκι.<br /><div>Πλησίασε κι άλλο. Στη βάση του διάβασε με δυσκολία: Λάχεση.<br /><div>Και τότε ο παγωμένος αέρας ξαφνικά, έγινε λέξεις: ''Μίλα μου γιέ μου, πες μου..''<br /><div>Ήταν έτοιμος να το βάλει στα πόδια. Κάτι όμως -η μοναξιά του, είπε μετά- δεν τον άφησε.<br /><div>Προσπάθησε ν' ακούσει ξανά, σχεδόν σίγουρος ότι έκανε λάθος.Ίδιες λέξεις. Σαν απο χαλασμένο γραμμόφωνο.<br /><div>''Μίλα μου γιέ μου, πες μου..''<br /><div>Και τότε ξέσπασε.<br /><div>Άρχισε να μιλάει, σ' αυτή τη φωνή, ή στον αέρα αν θέλετε. Μιλούσε όμως. Και κάποιος τον άκουγε, κάποιος του στεκότανε, ή έτσι τον έπεισε η φαντασία του ότι έγινε.<br /><div>Μίλησε για το πρώτο πράγμα που του 'ρχότανε. Κι αυτό ήταν οι προσευχές:<br /><div><em><span style="color:#3366ff;">-Θέλω να προσευχηθώ, μα δεν ξέρω πως.<br /></span></em><div><em><span style="color:#3366ff;">Φαντάζομαι την προσευχή, σαν τρένο, με άπειρα βαγόνια φορτωμένα κάρβουνο, να τραβάει κατά τον ήλιο και να γίνονται ένα μαζί του, να χάνονται μέσα του.<br /></span></em><div><em><span style="color:#3366ff;">Νομίζω ότι γι' αυτό φωτίζει ακόμη ο ήλιος.<br /></span></em><div><em><span style="color:#3366ff;">Εγώ τα κάρβουνα, τα ρίχνω ακόμη μέσα μου.<br /></span></em><div><em><strong><span style="font-size:130%;">Κι όμως το πρόσωπό μου είναι ακόμη σκοτεινό..<br /></span></strong></em><div>Πήρε τον δρόμο για το σπίτι.<br /><div>Φεύγοντας, αποφάσισε να ξανάρθει το επόμενο βράδυ, στο ''χάλασμα της άκληρης''. Με κάποια χαρά, άκουσε να τον ακολουθεί το σφύριγμα του αέρα, ή λέξεις αν θέλετε.<br /><div>Έβγαλε ένα σπασμένο μολυβάκι και σε μια απόδειξη του καφενείου, ξεχασμένη στην τσέπη του, έγραψε ότι άκουγε:<br /><br /><div><em><span style="color:#ff0000;">Βλέπεις τις γραμμές;<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">Αυτές που τραβάνε, για τον ήλιο.<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">Τις έστρωσαν ψυχές, όνειρα ματωμένα<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">κι εκείνη η μηχανή-βαγόνια φορτωμένα-<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">αλαφρώνει τις ψυχές, κουβαλάει προσευχές<br /><br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">αν μέσα στην ψυχή σου ρίχνεις κάρβουνο<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">το προσωπό σου αν είναι ακόμη σκοτεινό<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">σου λείπει η φλόγα, γιε μου, η φλόγα<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">που τον ήλιο ματώνει, τον ματώνει<br /></span></em><div><em><span style="color:#ff0000;">κάθε δειλινό...<br /></span></em><div></div><br /><div>Οι λέξεις έσβησαν. Το φως της μεγάλης βρύσης, ήταν πίσω του και δεν έβλεπε για να γράψει άλλο.<br /><div>Ας είναι, σκέφτηκε.<br /><div>Κι αύριο μέρα είναι.<br /><div>Και άνοιξε το σκουριασμένο πορτάκι, της αυλίτσας του. </div><div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-896134874536199385?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-61144634518294742762007-11-18T18:43:00.000+02:002007-11-18T20:52:30.064+02:00Σ' έναν συρφετό απο πράγματα, στοιβάζεται η ζωή μας.Είναι απίστευτο, το πως φυλακίζονται η μνήμες μας σε μια κάρτα γενεθλίων, ένα μπρελόκ, ένα γράμμα, μια παλιά κασσέτα με μια αφιέρωση, που μετα δυσκολίας διαβάζεις, μιας και κιτρίνισε κάπου σ' ένα συρτάρι.Συνήθως όλα καταλήγουν σ' ένα χαμόγελο -σκέφτηκε-.Άντε κι ένα δάκρυ.Για ότι πέρασε, ξεθώριασε, στριμώχτηκε στη λήθη ενός συρταριού, ή μιας παλιάς βαλίτσας.<br /><br />Όταν αλλάζεις σπίτι, αφήνεις στο παλιό κάτι απο εσένα.Και κουβαλάς στο καινούριο ότι σε στοιχειώνει, με τη μορφή μικρών, άνευ υλικής αξίας, πραγμάτων.Αυτά τα μικροπράγματα είσαι εσύ.Ανίκανος να τα αποχωριστείς, ικανά να σε κάνουν να <strong></strong>νοιώσεις.<strong></strong><br /><br />Κοίταξε γύρω του.Παντού πεταμένες σακούλες, βαλίτσες, cd, ρούχα, βιβλία, σημειωματάρια με παλιούς στίχους, που δεν ήξερε γιατί έγραφε.<br />Την επόμενη εβδομάδα, δεν θα υπήρχε τίποτε απο αυτά.Κάποιοι άλλοι θα πατούσαν το ξύλινο πάτωμα.Το σανίδι πριν τη σκάλα θα έτριζε κάτω απ' το βάρος ενός άλλου ποδιού.<br />Η ροδιά του κήπου όμως, θα συνέχιζε να ανθίζει και παλεύοντας με τα στοιχειά του καιρού, θα χάριζε στον εαυτό της, ένα, ακριβό, πένθιμο, καχεκτικό ρόδι.<br /><br />Έκλεισε το φερμουάρ του σακ-βουαγιάζ.<br />Ώρα να φύγει.Για σήμερα τουλάχιστον.<br />Κι ενώ σκεφτόταν όλα αυτά, στον καθρέφτη πριν τη σκάλα, είδε ένα πρόσωπο με χαμόγελο.Πικρό, αλλά χαμόγελο.Όλα καταλήγουν σ' ένα χαμόγελο, σκέφτηκε και έκλεισε την πόρτα πίσω του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6114463451829474276?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-28232712621947042092007-11-05T02:37:00.000+02:002007-11-05T03:18:01.072+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Ry5rlfce-AI/AAAAAAAAASs/Gtu6Laygdrk/s1600-h/lightrailtempe01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129155317461874690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Ry5rlfce-AI/AAAAAAAAASs/Gtu6Laygdrk/s200/lightrailtempe01.jpg" border="0" /></a><br />Το φως έπαιζε κρυφτό με τη σκιά του τρένου, που πέρναγε κάθε είκοσι λεπτά ή μισή ώρα.Οι κινήσεις μηχανικές, σαν τον ήχο που βασάνιζε τις ράγες.Ένα ''σχεδόν χαμόγελο'' , στολίδι σε πρόσωπο που αγωνιούσε να αναγνωριστεί στον μικρό ραγισμένο καθρέφτη.<br />Χαμηλό το ταβάνι, πλάκωνε την λέξη ελευθερία, που είχε καρφώσει η μύτη του μολυβιού του.Οι κινήσεις μηχανικές.<br />Μόλις είχε περάσει το τελευταίο τρένο γι’ απόψε.Και η λέξη που τον βασάνιζε όλη του τη ζωή, άφηνε την τελευταία της πνοή, σ’ ένα τελευταίο κάρφωμα απο γραφίτη.<br />Για πάντα φυλακισμένος.Ποτέ ξανά ελεύθερος.<br /><br />Έκλεισε το μπλέ τετράδιο, με την ετικέτα ΔΙΕΘΝΕΣ.<br />Έξυσε το μολύβι με αργές κινήσεις.Μηχανικές.<br /><br />Ήταν πια, αυτό που οι άλλοι λέγαν, ποιητής.<br /><br /><br /><object height="240" width="225"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9Ze2SMAtYNA&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/9Ze2SMAtYNA&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="225" height="240"></embed></object><br /><br /><span style="font-size:78%;"><strong>Leonard Cohen - Bird On The Wire Lyrics</strong><br /><br /><span style="color:#cc0000;"><em>Like a bird on the wire,<br />like a drunk in a midnight choir<br />I have tried in my way to be free.<br />Like a worm on a hook,<br />like a knight from some old fashioned book<br />I have saved all my ribbons for thee.<br />If I, if I have been unkind,<br />I hope that you can just let it go by.<br />If I, if I have been untrue<br />I hope you know it was never to you.<br />Like a baby, stillborn,<br />like a beast with his horn<br />I have torn everyone who reached out for me.<br />But I swear by this song<br />and by all that I have done wrong<br />I will make it all up to thee.<br />I saw a beggar leaning on his wooden crutch,<br />he said to me, "You must not ask for so much."<br />And a pretty woman leaning in her darkened door,<br />she cried to me, "Hey, why not ask for more?"<br /><br />Oh like a bird on the wire,<br />like a drunk in a midnight choir<br />I have tried in my way to be free. </em></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2823271262194704209?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-43578808804491197872007-11-02T05:04:00.000+02:002007-11-02T05:48:09.839+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RyqdVfce9_I/AAAAAAAAASk/LJFOR5fJ2Po/s1600-h/William-Adolphe+Bouguereau-All+Saints+Day.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5128084118258513906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RyqdVfce9_I/AAAAAAAAASk/LJFOR5fJ2Po/s200/William-Adolphe+Bouguereau-All+Saints+Day.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />31/10-01/11<br />Την νύχτα των Αγίων Πάντων, ή αλλιώς Halloween, κάποιοι, (συνήθως παιδιά), φοράνε τις μάσκες τους, γυρεύοντας υποψήφια θύματα, πρόθυμα να τους μοιράσουν γλυκά και να εξευμενίσουν(;) τα κακά πνεύματα.<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5128083955049756642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RyqdL_ce9-I/AAAAAAAAASc/PoULFckZXqk/s200/Halloween.jpg" border="0" /><br /><br />02/11<br />All Souls' Day<br />Ημέρα των πιστών(;) νεκρών.<br />Τιμή σ' αυτούς που φύγαν, με φρέσκα λουλούδια στα μνήματα και άφθονη κατανάλωση κεριών.<br />Τα παραπάνω, για τους πιστούς της Δυτικής εκκλησίας.<br /><br /><em><strong><span style="color:#993399;">Είναι τα στεγνά απο συναίσθημα μάτια που τρομάζουν τα παιδιά.<br />Τη νύχτα όμως, τα κίτρινα φώτα τα κρύβουνε.<br />Είναι το χώμα, οι μνήμες και τα ''μνήματα'', που θα φοβούνται σε λίγα χρόνια.<br />Στο φως του ήλιου όμως, το πράσινο γρασίδι, πιο πράσινο φαντάζει και τα μάρμαρα λευκά.<br />Το φως τ' αλλάζει όλα.<br />Μόνο τις ψυχές διαπερνά κι αυτές, ατάραχες, ζητάν κάτι παραπάνω απο ένα λειψό κερί.<br />Τις κουβέντες που ξεχάσαν, μαζί με τα κορμιά τους..<br /></span></strong></em><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5128083860560476114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RyqdGfce99I/AAAAAAAAASU/7m_mMGQ5Jac/s200/Allsaints+day.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4357880880449119787?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-23884636070678456042007-09-22T13:16:00.000+03:002007-09-22T13:48:47.215+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RvTx6dRaWEI/AAAAAAAAAQA/ce711EGH8EM/s1600-h/cassettepz5.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112977463564720194" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RvTx6dRaWEI/AAAAAAAAAQA/ce711EGH8EM/s200/cassettepz5.gif" border="0" /></a><br /><br /><br />Στο τέλος θα μου μείνει απ΄τη ζωή μου<br />Το μολυβένιο, του πολέμου της παράσημο<br />Και μια <a href="http://www.box.net/shared/a8lmlij4mc"><em>κασσέτα</em></a> από έναν τύπο γραφικό<br />Νίκολα τον φωνάζανε θαρρώ, ή Άσιμο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2388463607067845604?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-81979911670524812922007-09-21T01:29:00.000+03:002007-09-21T19:56:01.284+03:00Ότι μας κεντρίζει γιατί κάποιος άλλος το θέλησε, μας βάζει διλήμματα, που ίσως ποτέ δεν θα είχαμε.<br />Οι βαστάζοι της συνήθειας, δεν θα μας οδηγήσουν σε καμμία ζούγκλα, που δεν ξέρουμε ήδη.<br />Προτιμώμενο το γνωστό κεντρί, απο την άγνωστη σφήκα;<br />Θέμα τύχης-μοίρας, η ποσότητα του δηλητήριου.<br />Ή που θα εθιστούμε και θα μας βγεί σε καλό, ή που θα καταρεύσουμε γνωρίζοντας όμως..<br /><br /><object width="225" height="150"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/w8dq9NodWDY"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/w8dq9NodWDY" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="225" height="150"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8197991167052481292?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-55680646971380364462007-09-20T03:03:00.000+03:002007-09-20T03:08:15.903+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RvG5CmuJShI/AAAAAAAAAP4/obDsrHzsM50/s1600-h/painting_flying_birds.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112070506447194642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RvG5CmuJShI/AAAAAAAAAP4/obDsrHzsM50/s320/painting_flying_birds.jpg" border="0" /></a><br /><em>Όι πληγωμένες σκέψεις είναι τα καλύτερα, τα πιο δυνατά πουλιά.<br />Ποτέ δεν τις βλέπεις να έρχονται.<br />Ξαφνικά και αθόρυβα, κόβουν κύκλους πάνω απ' το κεφάλι σου, μέχρι να βρούν την κατάλληλη στιγμή, να κάτσουν πάνω του.<br />Συνήθως δεν μπορείς να τις διώξεις.<br />Έτσι μικραίνουν, μικραίνουν, και γίνονται τόσο μικρές που να χωράν να μπούν, απο τους πόρους του δέρματος στο μυαλό σου.<br /><br />Εκεί στα ζεστά, βολεύονται κι αρχίζουν να μεγαλώνουν πάλι.<br />Αλλάζουν και μορφή πολλές φορές.<br /><br />Αν βρούν και μια καλή θέση, στρογγυλοκάθουνται, ζευγαρώνουν και κλωσσάν τα αυγά τους.<br />Ο καλύτερος τρόπος να τις γιατρέψεις, είναι να τους πλάσεις ένα καινούριο ζευγάρι φτερά.<br />Και να μην τις διώξεις. Όχι.<br />Να τις αγαπήσεις και μόνες τους να φορέσουν τα φτερά τους, να μικρύνουν, να μικρύνουν, να βγούν απο το δέρμα σου και να πετάξουν εκεί που τους πρέπει.<br /><br />Αν φτάσουν, θα είναι οι πιο ευτυχισμένες-πληγωμένες σκέψεις του κόσμου.<br />Αρκεί να μπορέσουν να τρυπώσουν, στο μυαλό του παραλήπτη.<br /><br />Τότε, όλα μπορεί να συμβούν..<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;">Ο κυκλώνας μας βρήκε ξυστά<br />μα στ' αυτιά μας ακόμα βουίζει<br />απ' τη σκόνη τα μάτια τυφλά<br />και δε βλέπουμε πια<br />ποιος σφυρίζει κλεφτά<br />τι τελειώνει τι αρχίζει<br /></span></em><br /><br /><span style="font-size:78%;color:#990000;">Painting: "Flying on Birds at Night" by Joe Moorman </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-5568064697138036446?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-22536704694465251572007-08-24T23:59:00.000+03:002007-08-25T06:20:03.545+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs9GFK43Q4I/AAAAAAAAAPU/Q688BhIBrmY/s1600-h/1_461.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102373957470208898" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs9GFK43Q4I/AAAAAAAAAPU/Q688BhIBrmY/s200/1_461.jpg" border="0" /></a><br /><br /><em>Ανεπιβεβαίωτες ακόμη πληροφορίες, αναφέρουν πως ο κυκλώνας Don (πρωτοξάδερφος του Dean) κατευθύνεται προς την </em><a href="http://anthrakoryxos.blogspot.com/"><em>Ορυχειούπολη,</em></a><em> η οποία και πιθανότατα θα πληγεί, τις επόμενες ώρες.<br />Η διάρκεια του χτυπήματος, είναι άγνωστη μέχρι στιγμής, καθώς και τα επακόλουθα που θα έχει στους ''Σταλακτίτες'' της.<br /><br />Τα κεφάλια</em> <span style="color:#000000;">μέσα</span> <em>μέχρι να κατακάτσει ο κουρνιαχτός..</em><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102372995397534578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 285px; CURSOR: hand; HEIGHT: 216px; TEXT-ALIGN: center" height="244" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs9FNK43Q3I/AAAAAAAAAPM/7SedU7ba9NY/s320/gmin118l.jpg" width="296" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2253670469446525157?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-67646999491245338402007-08-23T22:35:00.000+03:002007-08-24T01:32:52.884+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs30Iq43Q1I/AAAAAAAAAO8/RTerJHaV9OI/s1600-h/th-demure-head.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102002382669562706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs30Iq43Q1I/AAAAAAAAAO8/RTerJHaV9OI/s320/th-demure-head.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs30Ea43Q0I/AAAAAAAAAO0/bwB-uMY_nsQ/s1600-h/NR0RNCA85FWNXCADXG03UCAJATQNLCAFFKVFICADE6QL3CA75NKFQCATHJRDNCANLITG1CAEGMO7HCA3S711VCA0X4561CARE5FA2CA5XDK0QCA2F2Q9UCA7XJHSFCAMRO2YUCA2R9JU4CAQHUA7B.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102002309655118658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs30Ea43Q0I/AAAAAAAAAO0/bwB-uMY_nsQ/s320/NR0RNCA85FWNXCADXG03UCAJATQNLCAFFKVFICADE6QL3CA75NKFQCATHJRDNCANLITG1CAEGMO7HCA3S711VCA0X4561CARE5FA2CA5XDK0QCA2F2Q9UCA7XJHSFCAMRO2YUCA2R9JU4CAQHUA7B.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs3z9643QzI/AAAAAAAAAOs/Nt7aqgUkFT0/s1600-h/MF03KCACSHX0QCALZCKX2CAC6V69NCAVYBPJ0CAC14O15CAOFWU1DCAZYY0V2CAZ9IRL8CAQKG8YACAYKZHD2CAMV2X3YCA14P00MCAVNXHKYCAC9YZF1CAYNMX9GCA5CXS7VCA6N3LP9CAJL8W4N.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102002197985968946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs3z9643QzI/AAAAAAAAAOs/Nt7aqgUkFT0/s320/MF03KCACSHX0QCALZCKX2CAC6V69NCAVYBPJ0CAC14O15CAOFWU1DCAZYY0V2CAZ9IRL8CAQKG8YACAYKZHD2CAMV2X3YCA14P00MCAVNXHKYCAC9YZF1CAYNMX9GCA5CXS7VCA6N3LP9CAJL8W4N.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs3z5K43QyI/AAAAAAAAAOk/GMzEqH1aMRo/s1600-h/41MOLCAKNB2DQCAFCCT4VCAW110MYCAGE6U2UCAUA18BNCAJYPP2VCA6DU6GOCACGRM7YCAI2TNK6CAV3LK2UCAY8520RCAL17YKXCA69N8QRCAU382FDCAAEEJ1VCAAEBUYOCABUEQDOCAB99CUH.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102002116381590306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rs3z5K43QyI/AAAAAAAAAOk/GMzEqH1aMRo/s320/41MOLCAKNB2DQCAFCCT4VCAW110MYCAGE6U2UCAUA18BNCAJYPP2VCA6DU6GOCACGRM7YCAI2TNK6CAV3LK2UCAY8520RCAL17YKXCA69N8QRCAU382FDCAAEEJ1VCAAEBUYOCABUEQDOCAB99CUH.jpg" border="0" /></a><br /><object width="200" height="260"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/D667ykv18gw"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/D667ykv18gw" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="260"></embed></object><br /><br /><br /><object height="200" width="260"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Zy3fJ8Nmzyw"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/Zy3fJ8Nmzyw" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="260"></embed></object><br /><br /><object height="200" width="260"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9Ni3j8HI8io"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/9Ni3j8HI8io" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="260"></embed></object><br /><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Ot4_BWjLxrA"><em>Black in a room?</em></a><br /><br /><object height="200" width="260"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-WxiryFwDSY"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/-WxiryFwDSY" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="150" height="200"></embed></object><br /><br /><object height="200" width="260"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/C4767DgTkS0"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/C4767DgTkS0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="150" height="200"></embed></object><br /><br /><object width="200" height="260"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_P3Bak8uueg"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_P3Bak8uueg" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="150" height="200"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6764699949124533840?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-44629685890645699482007-08-23T03:36:00.000+03:002007-08-24T01:34:26.568+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszZSa43QxI/AAAAAAAAAOc/oAkvgRVD8bc/s1600-h/Seodaemun%2520Prison.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101691388382626578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px; TEXT-ALIGN: center" height="288" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszZSa43QxI/AAAAAAAAAOc/oAkvgRVD8bc/s320/Seodaemun%2520Prison.jpg" width="258" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><strong><em>Για ένα ξάφνιασμα γίναν όλα.<br /></em></strong><br />Για μια <span style="font-size:180%;">πληγή</span> που παραμόνευε στ’ ανοιχτά του Παραδείσου.<br /><br />Εξαφανίζεται <span style="color:#000000;">το –κατά λάθος- χαμόγελο, μόλις ακούσεις τον ήχο που κάνει η καγκελόπορτα, σφραγίζοντας πίσω σου.<br /></span><br /><span style="color:#666600;">Έργα τέχνης στα μάτια σου, τα άτεχνα χαραγμένα σε υγρούς τοίχους σχέδια, των προηγούμενων ενοίκων.<br /></span><br /><span style="color:#990000;">Στίχοι καλύτεροι, απο αυτούς του Σεφέρη, οι άγριες, ματοκυλισμένες λέξεις, στο σοβά που </span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszZE643QvI/AAAAAAAAAOM/lvznblDSw5k/s1600-h/IMG_2395_small.jpg"><span style="color:#990000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101691156454392562" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="165" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszZE643QvI/AAAAAAAAAOM/lvznblDSw5k/s320/IMG_2395_small.jpg" width="199" border="0" /></span></a><span style="color:#990000;">απόμεινε.<br /></span><br /><span style="color:#996633;">Μετράς τις μέρες, τους μήνες, τα χρόνια, σε τρεμουλιασμένες γραμμές.<br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszY_a43QuI/AAAAAAAAAOE/5_1EtKTwKA4/s1600-h/22194677.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101691061965112034" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 161px; CURSOR: hand; HEIGHT: 146px" height="166" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszY_a43QuI/AAAAAAAAAOE/5_1EtKTwKA4/s320/22194677.jpg" width="172" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Άλλος τις έσυρε.<br /><br /><br />Κι αυτές σέρνουν εσένα.<br /><br /><span style="color:#000000;">Θα περάσουν</span> δεν θα περάσουν;<br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszZJa43QwI/AAAAAAAAAOU/xydIOFNeCjw/s1600-h/0.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101691233763803906" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 171px; CURSOR: hand; HEIGHT: 157px" height="125" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RszZJa43QwI/AAAAAAAAAOU/xydIOFNeCjw/s320/0.jpg" width="180" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4462968589064569948?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-47965947425622047782007-08-22T00:56:00.000+03:002007-08-22T02:30:34.942+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rstgjq43QqI/AAAAAAAAANk/LW5pWjRTisQ/s1600-h/foto222.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101277168851698338" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 141px; CURSOR: hand; HEIGHT: 164px" height="279" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rstgjq43QqI/AAAAAAAAANk/LW5pWjRTisQ/s320/foto222.jpg" width="210" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><br /><div><em><strong>Το κουράγιο παύει κάποτε.<br />-Ο θυμός ξεψυχά.<br /><br />Και χιλιάδες λατέρνες, αφήνονται στα χέρια αυτών που τις κουμαντάρουν, κάνοντας τις ίδιες κυκλικές κινήσεις.<br />-Νοητοί κύκλοι.<br />-Α-νόητα συμπεράσματα.<br /></strong></em><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rstgqa43QrI/AAAAAAAAANs/OFKsBKZn-HM/s1600-h/laterna.jpg"><em><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101277284815815346" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rstgqa43QrI/AAAAAAAAANs/OFKsBKZn-HM/s320/laterna.jpg" border="0" /></strong></em></a><em><strong><br />Αιώνια νομίζεις πως γυρνάν, αφήνοντας τους ξεκούρδιστους ήχους τους,<br />τσουλώντας στα καλντερίμια ή στρογγυλοκαθισμένες, σε πτυσσόμενα τραπεζάκια..<br /></strong></em></div><div><em><strong><br /><br />Μέχρι να σπάσει και η τελευταία χορδή τους, να τρυπήσει το τελευταίο σφυράκι τους, να στραβώσει το τελευταίο καρφάκι τους, να σκουριάσει ο τελευταίος κύλινδρος.<br /><br /><br />-Γρατζουνισμένα τραγούδια..<br />-Ασθμαίνουσες μελωδίες.<br /><br />Χάνει κάποια στιγμή τον ρυθμό του, το χέρι του λατερνατζή.<br />Δεν έχει τη δύναμη, <span style="color:#990000;">ούτε τον σταυρό του να κάνει</span>.<br /><br /><br />Και τότε σιωπή..<br /><br /></strong></em></div><div><em><strong>Μέσα σ’ αυτή την Πόλη, που απο σήμερα μισώ.. </strong></em><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RstlM643QtI/AAAAAAAAAN8/ODSB9bTZjjM/s1600-h/oikumen1.jpg"><em><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101282275567813330" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 238px; CURSOR: hand; HEIGHT: 201px" height="264" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RstlM643QtI/AAAAAAAAAN8/ODSB9bTZjjM/s320/oikumen1.jpg" width="277" border="0" /></strong></em></a><em><strong><br />Αγαποκλέφτρα και σημαδεμένη.<br /><br /></strong></em></div><div><em><strong></strong></em></div><div><em><strong></strong></em></div><div><em><strong>Και που μόνο η σιωπή της πρέπει</strong></em>...</div></div><br /><br /><br /><em><strong><span style="font-size:78%;"><span style="color:#993399;">ΟΤΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ<br /><br />'Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,<br />ὁ νοῦς μου πάει στοὺς τσαλακωμένους,<br />σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ὧρες στέκονται σὲ μία οὐρά,<br />ἔξω ἀπὸ μία πόρτα ἢ μπροστὰ σ᾿ ἕναν ὑπάλληλο,<br />κι ἐκλιπαροῦν μὲ μία αἴτηση στὸ χέρι<br />γιὰ μία ὑπογραφή, γιὰ μία ψευτοσύνταξη.<br />Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,<br />γίνομαι ἕνα με τοὺς τσαλακωμένους.<br /><br /><br /></span>Ντίνος Χριστιανόπουλος </span></strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4796594742562204778?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-33797833385615050082007-08-21T02:45:00.000+03:002007-08-21T02:57:45.986+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsoptK43QpI/AAAAAAAAANc/cAOs157XMK4/s1600-h/gazza.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100935383944217234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsoptK43QpI/AAAAAAAAANc/cAOs157XMK4/s320/gazza.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><em><span style="color:#3366ff;">Απο υστέρηματα αισθημάτων αρπάζεις ότι βρείς.<br />Κίσσα μεγαλούπολης, μαζεύεις γυαλιστερά δάκρυα,<br />στην συρματοπλεγμένη φωλιά σου.<br /><br />Ανεκτίμητα όλα αυτά οπωσδήποτε.<br /><br />Απλά ως χαζοπούλι, δεν ξέρεις τι να τα κάνεις,<br />αφού ούτε πουλιούνται, ούτε τρώγονται και συνήθως αν δεν τα λατρέψεις,<br />σκληραίνουν τόσο, που κάνουν μόνο για αντίβαρα<br />στη ζυγαριά του</span> <span style="color:#000000;">τίποτα...</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-3379783338561505008?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-49069769033585269392007-08-19T13:28:00.001+03:002007-08-20T01:13:39.191+03:00<div><span style="color:#ffff00;"><em><span style="font-size:78%;">Ακολουθώντας, <a href="http://www.engonopoulos.gr/_homeEL/poem14.html"><em>Ορφικό</em></a> τραγούδι, τραγούδι όλου του κόσμου γίνεσαι.<br /><br /><a href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://www.mitnet.gr/orfeas/Odiporiko/Istoria-Thrakis/0056.jpg&imgrefurl=http://www.mitnet.gr/orfeas/Odiporiko/Istoria-Thrakis/History-Thrakis.htm&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;h=389&w=250&amp;sz=14&hl=en&amp;start=2&um=1&amp;tbnid=kM3i4MsRfIbGuM:&tbnh=123&amp;tbnw=79&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CE%25AF%2B%25CE%25B8%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25B7%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Den%26rls%3Dcom.microsoft:en-us:IE-SearchBox%26sa%3DN"><em></em>ΘΡΑΚΗ<br /></a><br /><br />Εις της Θράκης την ένδοξη χώρα<br />Σέρναν μάγισσες μεγάλο χορό<br />Μα εφύσησε αγέρι ψυχρό<br />Κι εσκορπίσθηκαν τώρα<br /><br />Και μια μάγισσα μένει θαμένη<br />Στη βαθειά της κρυμμένη σπηλιά<br />Όπου δεν φθάνει καμιά αντηλιά<br />Και πιστή παραμένει<br /><br />Απ τον μάγο της εζήτησε χάρη<br />Εις την Θράκη της να κοιμηθεί<br />Στη σπηλιά της να λησμονηθεί<br />Χωρίς ήλιο ή φεγγάρι.<br /><br />Και εμάγεψε το ακρογιάλι<br />Όποιος έλθει εδώ σταματά<br />Λογισμός και καρδιά εδώ πετά<br />Με λαχτάρα μεγάλη.<br /><br />Το φυλάει καλά το ακρογιάλι<br />Αγρυπνά για να διώχνει θεριά<br />Που πλακώσαν ψηλά από το βοριά<br />Με βοή και με ζάλη<br /><br />Κι άλλες μάγισσες γύρισαν τώρα<br />Ποια κρατεί το ραβδί το αργυρό<br />Για να σύρουν χορό ?<br />Ήλθε πάλι η ώρα<br /><br />Θ αληθεύσουνε όνειρα άγια<br />Και με χίλια βαρειά Ωσανά<br />Τα ψηλά θ αντηχήσουν βουνά<br />Θα λυθούνε τα μάγια<br /><br />Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ<br /><br />Πόλη 1918<br /></span></em><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">1η Στάση.<br /></span><br /><em><span style="font-size:85%;">Κόβει βόλτες στο μυαλό μου, ένας κόσμος που δεν γνώρισα ακόμη.<br />Περισσότερο οι άνθρωποί του, θα έλεγα.<br />Εκείνα τα κρυμμένα χωριά, ίδια μελίσσια και κάθε φορά που κάποιος μου τα θυμίζει, λίγο απο το μέλι τους, ξεχνάνε στο στόμα μου.<br />Και για τους ανθρώπους τους μου λένε όλοι.<br />Ευγενικοί, φιλόξενοι, καταδεκτικοί.<br />Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά.<br /><br /><br /></span></em><em><span style="font-size:85%;"></span></em><em><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /><p></span></em></p><br /><br /><br /><p><em><span style="font-size:85%;"></span></em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100359819671847362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsgeO643QcI/AAAAAAAAAL0/n6fisjdeqW0/s200/storyimages.jpg" border="0" /><br /><em><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;">Μια παλιότερη Ελλάδα ίσως.<br />Μια ''άλλη'' Ελλάδα μες στην δική μας.<br />Ίσως γι’ αυτό θέλω να κάνω μια <a href="http://alex.eled.duth.gr/thrace/Atobrou/text/xanthi_4.htm"><em>στάση</em></a> εκεί.<br /></span><br /></span></em><br /><a href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://pkteamgr.dyndns.org/sv7qi/POMAKOI%25201.jpg&imgrefurl=http://pkteamgr.dyndns.org/sv7qi/serv03.htm&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;h=202&w=307&amp;sz=19&hl=en&amp;start=59&um=1&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;tbnid=K67wLpxFZDUg8M:&tbnh=77&amp;tbnw=117&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25A0%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2587%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1%26start%3D40%26ndsp%3D20%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Den%26rls%3Dcom.microsoft:en-us:IE-SearchBox%26sa%3DN"><em><span style="font-size:85%;">"Πομακοχώρια."</span></em></a><em><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /></span></em><em><span style="color:#ffcc33;">2η Στάση.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">Μια πόλη, που λίγο είδα κάποτε και πολύ αγάπησα.<br />Ίσως η ομορφιά της παλιάς πόλης, που με κάνει να νοιώθω σαν στο σπίτι μου.<br />Το ενδιαφέρον των ανθρώπων, για τον πολιτισμό και η διάθεσή τους, να δημιουργήσουν πολιτισμό.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100361486119158226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsgfv643QdI/AAAAAAAAAL8/u89wZP-BMt4/s200/xanthi_5bp.jpg" border="0" /><br />Όμορφη <a href="http://alex.eled.duth.gr/thrace/Atobrou/text/xanthi_2.htm"><em>Ξάνθη</em></a> μου, να σε δω πάλι θέλω και αυτή τη φορά, όσο μπορώ, να σε μάθω.<br /><br /></span></em><em><span style="color:#ff0000;">3η Στάση.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">Θα δεις φεύγοντας απο την Ξάνθη και συνεχίζοντας Ανατολικά, σιγά – σιγά να λιγοστεύουν τα αυτοκίνητα. </span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsggoa43QeI/AAAAAAAAAME/sdO6_iuGPLY/s1600-h/index.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100362456781767138" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 84px; CURSOR: hand; HEIGHT: 114px" height="171" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsggoa43QeI/AAAAAAAAAME/sdO6_iuGPLY/s200/index.jpg" width="122" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br />Αφήνοντας πίσω σου τον φάρο της Αλεξανδρούπολης, να στενεύουν οι δρόμοι.<br />Το τοπίο, πιο απλό να γίνεται, πιο αγνό, όπως οι άνθρωποί του, σαν το ακατέργαστο χρυσάφι,έχοντας όμως μιαν ασημένια λάμψη.<br /></span></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">Στο μοναστήρι της Κορνοφωλιάς ανάβοντας ένα κερί, θα έχεις αφήσει πίσω σου <a href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://www.fotoart.gr/arthra/traveltogreece/thrace/dasosdadias/4.jpg&imgrefurl=http://www.fotoart.gr/arthra/traveltogreece/thrace/dasosdadias/index.html&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;h=283&w=425&amp;sz=45&hl=en&amp;start=16&um=1&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;tbnid=9WnJ-U8P_hqOhM:&tbnh=84&amp;tbnw=126&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%2589%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25AC%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Den%26rls%3Dcom.microsoft:en-us:IE-SearchBox%26sa%3DN"><em>το δάσος της </a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsi4ua43QgI/AAAAAAAAAMU/MK3XMvUY2Ls/s1600-h/T41-5_2-04.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100529685628404226" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="117" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsi4ua43QgI/AAAAAAAAAMU/MK3XMvUY2Ls/s200/T41-5_2-04.jpg" width="182" border="0" /></a><a href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://www.fotoart.gr/arthra/traveltogreece/thrace/dasosdadias/4.jpg&imgrefurl=http://www.fotoart.gr/arthra/traveltogreece/thrace/dasosdadias/index.html&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;h=283&w=425&amp;sz=45&hl=en&amp;start=16&um=1&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;tbnid=9WnJ-U8P_hqOhM:&tbnh=84&amp;tbnw=126&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%2589%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25AC%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Den%26rls%3Dcom.microsoft:en-us:IE-SearchBox%26sa%3DN">Δαδιάς</em></a>, με μια προσευχή στο στόμα και μια γλυκιά μελαγχολία στην καρδιά.<br /></span></span></p><br /><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"></span></span></p><br /><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"></span></span></p><br /><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><br /><br /><br /><br /><br /><br />Μετά το Αμόριο, ξαφνικά θα δείς έναν τρούλο κι έναν μιναρέ να σε καλούν, πριν φτάσεις στην γέφυρα του Ερυθροπόταμου, με τα ξεφτισμένα κιτρινόμαυρα κιγκλιδώματα.<br /><br /><br /><em>Δεν θα σταματήσω να επιστρέφω ποτέ στο </em><a href="http://alex.eled.duth.gr/thrace/Atobrou/text/evros_7.htm"><em>Διδυμότειχο..</em></a><em><br />Ίσως είναι τα ξέγνοιαστα, παιδικά καλοκαίρια.<br />-Το φιλί της γιαγιάς Παναϊοτής, της πιο γλυκιάς γιαγιάς του κόσμου. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsjAXq43QiI/AAAAAAAAAMk/8se7WMp7kyw/s1600-h/vakantie_23_10_04___4_11_04_134.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100538090879402530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsjAXq43QiI/AAAAAAAAAMk/8se7WMp7kyw/s200/vakantie_23_10_04___4_11_04_134.jpg" border="0" /></a><br />-Τα παραμύθια της Μπάμπως της γειτονιάς.<br />-Τα παιχνίδια κάτω απο την καρυδιά, που δεν υπάρχει πια.<br />-Το δίπατο σπίτι, που γινόταν φωλιά ζεστή, και επίσης δεν υπάρχει.<br />-Τα βατράχια που σε ξεκούφαιναν τα καλοκαίρια, στο ανάχωμα της Ταμπακιάς.<br />-Ίσως είναι η αγάπη, που ξεχείλιζε παντού, απο τις ορθάνοιχτες αγκαλιές.<br />-Το γέλιο αβίαστο, σαν τα νερά του Ερυθροπόταμου.<br /><br />Ακόμη και αν μόνο μέσα σου συνεχίζουν να υπάρχουν όλα αυτά..<br />Αυτό ειναι αρκετό, για να συνεχίσεις να </em><a href="http://www.e-evros.gr/index.php?lang=gr&sec=89&amp;ctg=284"><em>επιστρέφεις.</em></a><em><br />Αν όχι στο σημερινό </em><a href="http://www.greecephotos.gr/gallery/thumbnails.php?album=47&page=1"><em>Διδυμότειχο,</em></a><em> σ΄αυτό που εσύ κουβαλάς. <a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsi6F643QhI/AAAAAAAAAMc/HGKbQzGp3M8/s1600-h/syn2006.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100531188866957842" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 149px" height="147" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rsi6F643QhI/AAAAAAAAAMc/HGKbQzGp3M8/s200/syn2006.jpg" width="200" border="0" /></a><br />Και στην μελαγχολία, που σου θυμίζει την ΄΄ανθρωπιά΄΄ σου.<br />-Σε μια λαγγίτα, το μπυράλ ΄΄Τσακίρης΄΄, σε μια βραδυά Βυζαντινή, ασημολουσμένη, με την ηχώ της να επιστρέφει στο ΄΄Καλέ΄΄.<br />-Στα δυό πιο αθώα, λυπημένα μάτια του κόσμου και το πιο ειλικρινές χαμόγελο που έχεις δεί ποτέ, ακίνητα για χρόνια, σ’ έναν καναπέ.<br />-Σ΄ ένα πακέτο Camel, πλάι σ΄ έναν μαρμάρινο σταυρό.<br />Αυτή τη μελαγχολία που θα κουβαλήσεις μαζί σου, σ΄ ένα μεταξωτό Σουφλιώτικο μαντήλι.<br />Και θα την κουβαλάς, ακόμη κι όταν χαρίσεις το μαντήλι σ’ ένα Δυμοτιανό ΄΄κορτσούδι΄΄.<br />Μαντήλι που θα ανεμίζει στους ήχους και τις πινελιές των μουσικών χρωμάτων, Στέργιους Πεισμάνιψει, στο τοκμάκι Μεταξάδες Γιάνς Δήμαρχος, σ’αυτό τ’αλώνι το φαρδύ τρανός χουρός που γένιτι.<br />Των χορών.<br />Του ζωναράδικου, του αντικριστού, του μαντηλάτου, της Σουφλιωτούδας, του ταπεινού, του χασάπικου, του τρεχάτου, του κουτσού.<br />Στους τόπους του Σουφλίου, Μεταξάδων, Καρωτής, Ν. Βύσας, των Μάρηδων και των Δίδυμων τειχών, άλλοτε πρωτεύουσα του Βυζαντίου.<br />Εκεί όπου η γκάιντα καλά λαλεί και ο τρανός χουρός καλά κρατεί.<br /><br />Αφήνοντας πίσω σου τον ευλογημένο </em></span><a href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://users.dra.sch.gr/stava/evros/DSC02744.JPG&imgrefurl=http://users.dra.sch.gr/stava/evros/evros.htm&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;h=195&w=260&amp;sz=37&hl=en&amp;start=2&um=1&amp;tbnid=BEOhpSMDkAMV5M:&tbnh=84&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;tbnw=112&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%2589%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25AC%26svnum%3D10%26um%3D1%26hl%3Den%26rls%3Dcom.microsoft:en-us:IE-SearchBox%26sa%3DN"><span style="font-size:100%;"><em>"Έβρο"</em></a> <em>να δακρύζει, αγναντεύοντας τη σκιά σου, που απομακρύνεται προς τον Νότο.<br />Τσουγκρίζοντας ένα ποτήρι κρασί στο ΄΄Άβατον΄΄, ή στην ταβέρνα πάνω στις γραμμές του τραίνου στο Πραγγί.<br />Κι αν είσαι ΄΄Τυχερός΄΄, ίσως δείς φεύγοντας, τους πελαργούς με τα μικρά τους να σου φωνάζουν:<br />...΄΄Γειά΄΄ σου. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rshsjq43QfI/AAAAAAAAAMM/gqMyg5Fz9Wc/s1600-h/0056.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100445938061099506" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 124px" height="178" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rshsjq43QfI/AAAAAAAAAMM/gqMyg5Fz9Wc/s200/0056.jpg" width="107" border="0" /></a><br />Μην ξεχάσεις να γυρίσεις.</em><br /></p></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"></span></span><br /><br /><br /><p></p><br /><br /><span style="font-size:78%;"><em>Ένας ακόμη -απροσδιόριστο γιατί-, προορισμός με τρείς στάσεις απάντηση σε μια </em></span><a href="http://silia.wordpress.com/2007/07/19/%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%9f%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%9c%ce%9f%ce%a3-%ce%96%ce%a9%ce%97%ce%a3-%ce%9d%ce%bf-2-%ce%92%ce%bb%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%b2%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%ba/"><span style="font-size:78%;"><em>πρόσκληση</em></span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4906976903358526939?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-10653445661491528352007-08-18T20:49:00.000+03:002007-08-20T22:37:24.621+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsdAO643QZI/AAAAAAAAALc/NNi2bNwYN6w/s1600-h/waves.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100115728090481042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsdAO643QZI/AAAAAAAAALc/NNi2bNwYN6w/s320/waves.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ο μικρός Ναπολέων, αγαπούσε πολύ την Θάλασσα.<br />Αγαπούσε πολύ και τα κύματα.<br /><br />Στο δωμάτιο του είχε πολλές φωτογραφίες απο περιοδικά με μεγάλα κύματα και αμμουδιές.<br />Όταν έγινε έξι, ακριβώς ένα χρόνο πριν δηλαδή, ο μπαμπάς του του είχε χαρίσει εκείνα τα μαγικά κυάλια, που όταν κοιτούσε μέσα τους, έβλεπε πολλά κύματα και πολλές θάλασσες.<br />Πόσο είχε χαρεί τότε!<br /><br />Σήμερα ήταν πάλι τα γενέθλιά του.<br />Αλλά φέτος ήταν μόνος του.<br />Πριν λίγους μήνες ο μπαμπάς του είχε φύγει απο το σπίτι.<br />Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί.<br />Θυμάται μόνο, φωνές και την πόρτα του δωματίου του κλειδωμένη, όπως συνήθως.<br /><br />Σήμερα, ήταν η μεγάλη πόρτα κλειδωμένη μόνο.<br />Την κλείδωσε η μαμά του, πηγαίνοντας να βρεί αυτόν τον φίλο της, που τώρα τελευταία τον έφερνε και στο σπίτι.<br />Τι όμορφη που ήταν η μαμά του!<br /><br />Πριν φύγει, του είπε να είναι καλό παιδί, γιατί θα αργούσε να γυρίσει.<br />Του είπε ακόμη, ότι τα γενέθλια του και το δώρο του, θα τα κανόνιζε άλλη μέρα, γιατί είχε δουλειά.<br />Όταν έκλεισε η πόρτα και καθώς κλείδωνε, ο Ναπολέων δάκρυσε.<br /><br />Σχεδόν αμέσως όμως, σκέφτηκε να φτιάξει ο ίδιος το δώρο του.<br />Έτσι, βρέθηκε με το αλάτι και τη μπλε μπογιά -που είχε μείνει απο τότε που βάψαν το δωμάτιό του- στην μπανιέρα.<br />Θα έφερνε τη θάλασσα στο σπίτι. Είχε πάει μόνο μια φορά, άλλωστε.<br />Ένα βράδυ που η μαμά του με τον φίλο της ήταν στο αυτοκίνητο και αυτός ήταν στην παραλία και έπαιζε με τα βότσαλα.<br />Τότε όμως κρύωνε. Άσε που δεν είχε κύματα.<br />Ενώ τώρα!<br /><br />Αφού έβγαλε τα ρούχα του, άδειασε την μπλε μπογιά και μπήκε στην μπανιέρα.<br />Μετά άνοιξε τη βρύση και έριξε το αλάτι.<br /></span><br /></em></strong><span style="font-size:85%;"><strong><em>Βέβαια δεν θα είχε ψάρια και κοχύλια, αλλά δεν μπορούσε να τα έχει και όλα.<br />Όταν άρχισε να γεμίζει η μπανιέρα, έβλεπε το πλαστικό καραβάκι του, να κουνιέται απο τα μπλέ κυματάκια.<br />Ήταν τόσο χαρούμενος! </em></strong></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsdAaq43QaI/AAAAAAAAALk/htPNg1FnvDM/s1600-h/In%2520Irons.jpg"><span style="font-size:85%;"><strong><em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100115929953943970" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsdAaq43QaI/AAAAAAAAALk/htPNg1FnvDM/s200/In%2520Irons.jpg" border="0" /></em></strong></span></a><strong><em><span style="font-size:85%;"><br />Το νερό ήταν λίγο κρύο, αλλά ποιος νοιαζόταν;<br /></span><br /></em></strong><strong><em><span style="font-size:85%;">Τότε σκέφτηκε, να κάνει αυτός τα δικά του κύματα.<br />Έτσι άρχισε να κουνάει τα χέρια του στο νερό και αυτά έγιναν μπλέ απο την μπογιά.<br />Ήταν τόσο αστείο!<br />Όταν άρχισε να χοροπηδάει, τα κύματά του γίναν μεγαλύτερα, το καραβάκι κουνιόταν στ' αλήθεια πολύ και το πρόσωπό του γέμισε μπλέ σταγόνες.<br />Το επόμενο πράγμα που του έκανε εντύπωση, ήταν δύο πόνοι.<br />Ένας στο πόδι του και ένας δεύτερος στο κεφάλι του.<br /></span><br /></em></strong><span style="font-size:85%;"><strong><em>Μετά τα κύματα σταμάτησαν.<br />Ο Ναπολέων, βυθίστηκε στον άσπρο βυθό της μπλε αλατονεροθάλασσας.<br /><br />Μετά απο λίγη ώρα, το καραβάκι ταξίδεψε, έξω απο την μπανιέρα.<br />Μαζί με την μπλε αλατονεροθάλασσα.<br />Όταν το κλείδι γύρισε στην πόρτα η μαμά του φώναξε:<br />''Ναπολέων, γύρισα'' ..<br /><br />Ο μικρός Ναπολέων έμεινε στη θέση του.<br />Μ' ένα τελευταίο χαμόγελο.<br /><span style="font-size:130%;">Μόλις επτά χρονών και είχε τη δική του <span style="color:#3366ff;">Θάλασσα</span></span>..<br /><br /><br /></em></strong></span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5100116144702308786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsdAnK43QbI/AAAAAAAAALs/En3eIQneLyM/s200/waves.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#ff9900;"><em>Η ιδέα του παραπάνω κειμένου, γεννήθηκε απο το </em></span><a href="http://oyden.blogspot.com/2007/08/blog-post_18.html"><span style="font-size:85%;"><em>"τίποτα".</em></span></a><span style="font-size:85%;"><em> </em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-1065344566149152835?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-19880429698281271482007-08-17T05:04:00.000+03:002007-08-18T17:53:02.440+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsUFma43QYI/AAAAAAAAALU/bw2_ff8fgQg/s1600-h/con1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099488310677946754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsUFma43QYI/AAAAAAAAALU/bw2_ff8fgQg/s400/con1.jpg" border="0" /></a><br /><strong><em><span style="color:#990000;">Ψιτ</span></em></strong>,<br />Ναι σε σένα μιλάω.<br />Το ήξερες πως τ’ αστέρια είναι λέξεις;<br />Τι;<br />Δεν με πιστεύεις;<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ffffcc;"><em>Ωπαγασ’<br /></em></span><br /><br />Είπε και η παράξενη λέξη, αφού ταλαντεύτηκε για λίγο πάνω απ’ τα κεφάλια μας, άρχισε να λιώνει, να λιώνει, να λιώνει, να ασημίζει, να ασημίζει, να ασημίζει, να πετάει, να πετάει, να πετάει και να θρονιάζεται δίπλα στον <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC"><em><span style="font-size:85%;color:#990000;">Α Περιστερά </span></em></a><br /><br />Πως το έκανες αυτό, ψέλλισα.<br />Εύκολο. Απάντησε.<br />Με πιστεύεις τώρα;<br />Ναι, είπα.<br /><br />Και της έδωσα το πιο αληθινό φιλί, που έζησε ποτέ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-1988042969828127148?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-48315763603390203862007-08-17T03:44:00.000+03:002007-08-17T03:47:04.011+03:00<object width="280" height="200"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/C2KU-erKqlg"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/C2KU-erKqlg" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="280" height="200"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-4831576360339020386?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-61370893643430519512007-08-16T22:53:00.000+03:002007-08-17T00:13:22.434+03:00<em><span style="color:#cc0000;">Μη φοβηθείς το σ’ αγαπώ<br />κι αν είναι δύσκολο<br />Είναι μονάκριβο απο ψυχής σαν βγαίνει<br /><br />Μην φοβηθείς το σ’ αγαπώ<br />Ξέρω να μην τους χάσεις, μην και πονέσεις<br />Τρέμεις<br /></span></em><br /><em><span style="color:#663366;">Ξέρω, καρδιές χτυπάνε πένθιμα,<br />αυτών που πίσω μένουν<br />Κι όλο ραγίζουν και πενθούν<br />Μέχρι κι αυτές να σπάσουν</span><br /><br /></em><em><span style="color:#ff0000;">Μα μοναχό χαμογελιό<br />Ένα αγαπώ τες έχουν...</span><br /></em><br />Αυτά μου είπες κείνο το βράδυ.<br /><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099399808581845362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsS1G643QXI/AAAAAAAAALM/Fv8wE-su3GI/s200/ob_angel_of_death.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:78%;">αφήνοντας</span>ένα<span style="font-size:78%;">σαγαπω</span>στο<span style="font-size:85%;">χωμα</span>για<span style="font-size:85%;">να</span>το<span style="font-size:85%;">μοιρασω</span>οπου<span style="font-size:85%;">φοβομουν</span></span><span style="font-size:180%;color:#993399;"><em>ψηλά<br /></em></span><br /><br /><br /><span style="color:#ffcccc;">Ύστερα</span>..<br /><br /><span style="color:#ff6666;"><span style="color:#000000;">.....</span>φόρεσες</span><br /><span style="color:#000000;">...............</span><span style="color:#ffccff;">τα </span><br /><span style="color:#000000;">...................</span><span style="color:#ff99ff;">φτερά</span><br /><span style="color:#000000;">..............................</span><span style="color:#cc66cc;">σου<br /></span><span style="color:#000000;">........................................</span><span style="color:#cc66cc;">και</span><br /><span style="color:#000000;">...................................................</span><span style="color:#cc33cc;">πέταξες</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6137089364343051951?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-16781770727588733872007-08-15T22:37:00.000+03:002007-08-16T01:05:54.950+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsNW0ZRDbtI/AAAAAAAAAKs/b7Nn077FlMc/s1600-h/jpn-paper1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099014661249134290" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 122px; CURSOR: hand; HEIGHT: 97px" height="130" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsNW0ZRDbtI/AAAAAAAAAKs/b7Nn077FlMc/s200/jpn-paper1.jpg" width="181" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div>Σ’ ένα μικρό κομμάτι χώραγε η ψυχή μου<br />Μικρή κι αυτή, απο τότε, μόνη που ΄μεινε<br /><br />Κομμάτι διαθήκης συνειδήσεως, λευκού χαρτιού<br />Που με το χρώμα του όλα τα ΄λεγε.<br /><br />Σε παροιμίες, που πήγανε στον βρόντο, μερεύοντας καρδιές<br />Νανουρίζοντας όνειρα.<br /></div><div></div><div>Πιστέψαμε, ότι λίγα μπορούμε να κάνουμε.<br />Πιστέψαμε, ότι μας είπαν.<br /></div><div>Και το <span style="font-size:85%;">λίγο</span>, <span style="font-size:78%;">λιγότερο</span> έγινε.<br />Σε μιαν άκρη παραδείσου απο πλαστελίνη, έπιανε πάντα τον ίδιο χώρο.<br />Μόνο μορφή άλλαζε.<br /><br />Ότι ακούσαμε πιστέψαμε.<br />Ότι θέλαμε ν΄ ακούσουμε.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsNcn5RDbuI/AAAAAAAAAK0/QnlgaxTg8zE/s1600-h/whalen_porthole.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099021043570536162" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px" height="175" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsNcn5RDbuI/AAAAAAAAAK0/QnlgaxTg8zE/s200/whalen_porthole.jpg" width="184" border="0" /></a><br />Ταγές σε φινιστρίνι, καμωμένο απο γυάλινες δικαιολογίες.</div><div><br />Πετώντας στο βυθό, που ούτε αυτόν φτάσαμε ποτέ, </div><div>διαμαντάκια που θα μπορούσαν να το χαράξουν, </div><div>ματοβαμένους λοστούς, που θα μπορούσαν να το σπάσουν.<br /></div><div></div><div><br />Πιστέψαμε ότι μας είπαν.<br />Ότι θελήσαμε ν΄ ακούσουμε. </div><div></div><div></div><div></div><div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsNdp5RDbwI/AAAAAAAAALE/CfszS_Iz4QM/s1600-h/YUZO0CAW42N9ICA6TC8CDCAURE9BVCAM4OB40CABGW3Q9CAT166NYCAGFL4I7CATYBIPZCAEFM2V2CA79KMBQCA1SE6ZLCAU222UACANU9MM4CAB1SASJCA0FSN4QCAA9R98ZCAYOX324CAFSHNXU.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099022177441902338" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsNdp5RDbwI/AAAAAAAAALE/CfszS_Iz4QM/s200/YUZO0CAW42N9ICA6TC8CDCAURE9BVCAM4OB40CABGW3Q9CAT166NYCAGFL4I7CATYBIPZCAEFM2V2CA79KMBQCA1SE6ZLCAU222UACANU9MM4CAB1SASJCA0FSN4QCAA9R98ZCAYOX324CAFSHNXU.jpg" border="0" /></a><br />Και μετά κλείσαμε τα μάτια, συνοδεία χαμόγελου άγνοιας και ευτυχίας.. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-1678177072758873387?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-29273748934207089902007-08-13T14:56:00.000+03:002007-08-16T00:50:45.260+03:00<object height="125" width="190"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/h61ffFRFmxw"><param name="wmode" value="transparent"><br /><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/h61ffFRFmxw" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="190" height="125"></embed></object><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>My Lady d'Arbanville, why do you sleep so <span style="color:#6600cc;">still</span>?<br /></em>I'll wake you tomorrow<br />and you will be my fill, yes, you will be my fill.<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><em>My Lady d'Arbanville why does it grieve me so?<br />But your <span style="color:#cc0000;">heart </span>seems so <span style="color:#6600cc;">silent</span>.<br />Why do you breathe so <span style="color:#ffffcc;">low</span>, why do you breathe so <span style="color:#ffffcc;">l</span><span style="color:#ffffcc;">ow</span>, </em><br /><em></em></span><br /><em></em><br /><p><em></p></em><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBdX5RDbnI/AAAAAAAAAJ4/HrZfrczzadQ/s1600-h/cat+stevens+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098177443274124914" style="WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 90px" height="171" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBdX5RDbnI/AAAAAAAAAJ4/HrZfrczzadQ/s200/cat+stevens+1.jpg" width="200" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>My Lady d'Arbanville why do you sleep so <span style="color:#6600cc;">still</span>?<br /></em>I'll wake you tomorrow<br />and you will be my fill, yes, you will be my fill.<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><em>My Lady d'Arbanville, you look so <span style="color:#6600cc;">cold</span> tonight.<br />Your <span style="color:#ff6666;">lips</span> feel like <span style="color:#6600cc;">winter</span>,<br />your skin has turned to white, your skin has turned to white.</em><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><em>My Lady d'Arbanville, why do you sleep so<span style="color:#6600cc;"> still</span>?<br /></em>I'll wake you tomorrow<br />and you will be my fill, yes, you will be my fill.</span><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBdIJRDbmI/AAAAAAAAAJw/m9fE1kpIGsw/s1600-h/cat+stevens.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098177172691185250" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 106px" height="166" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBdIJRDbmI/AAAAAAAAAJw/m9fE1kpIGsw/s200/cat+stevens.jpg" width="149" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>My Lady d'Arbanville why do you grieve me so?<br />But your <span style="color:#cc0000;">heart</span> seems so <span style="color:#6600cc;">silent</span>.<br />Why do you breathe so low, why do you breathe so low, </em><br /><em></em></span><em><br /></em><em><br /></em><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBdpJRDboI/AAAAAAAAAKA/Bgc6kXZE_GM/s1600-h/cat+stevens+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098177739626868354" style="WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 96px" height="142" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBdpJRDboI/AAAAAAAAAKA/Bgc6kXZE_GM/s200/cat+stevens+2.jpg" width="142" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>I loved you my lady, <span style="color:#993399;">though in your grave you lie</span>,<br />I'll always be with you<br />This <span style="color:#ff0000;">rose</span> will never die, this <span style="color:#ff0000;">rose</span> will never die.<br /></em><br /></span><em><span style="font-size:85%;">I loved you my lady, <span style="color:#993399;">though in your grave you lie</span>,<br />I'll always be with you<br />This <span style="color:#ff0000;">rose</span> will never die, this <span style="color:#ff0000;">rose</span> will never die.<br /></span><br /></em><br /><span style="font-size:78%;"><em><strong>Κάποτε, αυτό που πλησιάζει περισσότερο στον θάνατο, είναι η <span style="color:#cc33cc;">παγωνιά των ζωντανών..</span><br /></strong></em></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBVIpRDblI/AAAAAAAAAJo/OyqsJ9b_wzA/s1600-h/patti013.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098168385188097618" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 163px; CURSOR: hand; HEIGHT: 137px" height="137" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBVIpRDblI/AAAAAAAAAJo/OyqsJ9b_wzA/s200/patti013.jpg" width="183" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBd8JRDbpI/AAAAAAAAAKI/nkoYRINuw4A/s1600-h/cat+stevens+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098178066044382866" style="WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 92px" height="147" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RsBd8JRDbpI/AAAAAAAAAKI/nkoYRINuw4A/s200/cat+stevens+3.jpg" width="128" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:78%;color:#c0c0c0;">Photo : "Lady" D' Arbanville (15 ετών)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-2927374893420708990?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-9397921959013708142007-08-07T01:41:00.000+03:002007-08-07T01:56:57.706+03:00<div><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rrel55RDbgI/AAAAAAAAAJA/vBRvEZyQU1Y/s1600-h/angelvision2c.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095723917436481026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rrel55RDbgI/AAAAAAAAAJA/vBRvEZyQU1Y/s400/angelvision2c.png" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><div>Ήθελα να σου πω.. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RrenD5RDbiI/AAAAAAAAAJQ/zOt8eTbHdHk/s1600-h/061112sunrisewaves.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095725188746800674" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 84px" height="107" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RrenD5RDbiI/AAAAAAAAAJQ/zOt8eTbHdHk/s200/061112sunrisewaves.jpg" width="151" border="0" /></a><br />Αλλά δεν πρόλαβα.<br />Τωρα ψιθυρίζω στα γυμνά καλώδια σε γλώσσα ηλεκτρισμένη.<br />Ήθελα να ξεκινήσω..<br />Αλλά με σταμάτησες.<br />Άγαλμα κείτομαι, ή παγωμένο κλαρί με το ένα πόδι ή φυλλάράκι μου στον αέρα.<br />Ζηλεύω όλη την υπόλοιπη πλάση. Το <span style="color:#990000;">Αδιάκοπο</span> πηγαινέλα της και ένα πορτοκαλί σύννεφο, <a href="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rrem25RDbhI/AAAAAAAAAJI/CTiwcWOD_nA/s1600-h/061112sunrisewaves.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095724965408501266" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 82px" height="114" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rrem25RDbhI/AAAAAAAAAJI/CTiwcWOD_nA/s200/061112sunrisewaves.jpg" width="169" border="0" /></a>που αόρατο θα γίνει την νύχτα, για να γεννηθεί πάλι, πορτοκαλί και να αλλάξει λευκό ή γκρίζο, αύριο.<br />Μηδενικός ο χρόνος μου.<br />Η αξία του, μετριέται, μ’ εκείνες τις σκιές, που τεράστιες φαντάζουν σ’ έναν τοίχο και ύστερα χάνονται στο χώμα.<br />Ήθελα να ονειρεύομαι.<br />Με ξύπνησε ο κόσμος.<br />Μόνο μια κατάρα επαναλαμβάνω, <span style="color:#990000;">Αδιάκοπα</span> σε δωμάτιο χωρίς ηχώ και παράθυρα.<br />Κάποτε ίσως γκρεμίσει κάποιον τοίχο:<br /><br /><br />Να γίνει ο κόσμος όνειρο και όνειρο ο κόσμος<br />Κι εγώ να μη μιλώ, εγώ πια να μη ζω<br />Να έχω γίνει όνειρο και να ΄χω γίνει ο κόσμος.</div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095722843694657010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 130px; CURSOR: hand; HEIGHT: 81px; TEXT-ALIGN: center" height="209" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rrek7ZRDbfI/AAAAAAAAAI4/EZRpksXXxQI/s320/angelvision2c.png" width="320" border="0" /><br /><br /><span style="font-size:78%;color:#c0c0c0;"><em>Picture: ''Angelvision'' By Larryknox</em></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-939792195901370814?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-38865280126739291122007-08-04T02:29:00.000+03:002007-08-16T01:01:09.250+03:00<em><span style="font-size:78%;color:#993399;"></span></em><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RrO9-JRDbdI/AAAAAAAAAIo/vFtUh1VW1To/s1600-h/M3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094624478823149010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 429px; CURSOR: hand; HEIGHT: 256px; TEXT-ALIGN: center" height="256" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RrO9-JRDbdI/AAAAAAAAAIo/vFtUh1VW1To/s320/M3.jpg" width="454" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:78%;color:#993399;"><em>Ότι χάραξα, με σημάδεψε<br />ότι έπλασα με κατέστρεψε<br />Σε ότι χαμογέλασα, με έστιψε.<br />Κρύβω το χαμόγελο, κόβω τα χέρια μου.<br />Σε Λίγο (με) Χαράζει...<br />Πάλι </em></span></div><br /><div><span style="font-size:78%;color:#993399;"><em><br /></div></em></span><br /><div><span style="font-size:85%;">Επιμένω να ταξιδεύω.<br />Επιμένω να αφήνομαι στις (α)κακίες, που επιμελώς φύτεψα, ποτίζω και κρεμάω την αιώρα μου, μόνο όταν έχει</span> <span style="font-size:130%;color:#ffff00;">ξαστεριά</span>..<br /><br />Εσείς που μου χαράζετε στα δέντρα μου, καρδούλες, ονοματάκια και αηδίες.. καλά κάνετε.<br /><br />Έχω αφήσει την αιώρα απόψε.<br />Να έρθετε.<br /><br />Κι όταν φύγετε, να έχετε χαράξει άλλη μια καρδιά.<br />Δυό καρδιές να γίνει το κορμί της (α)κακίας.<br />Και να μην τις πάρετε.<br />Εκεί να τις αφήσετε.<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Για πάντα.<br />Να τις ποτίζω και να κρεμάω την αιώρα μου</span>.<br /><br /><span style="font-size:180%;">Ναι;<br /></span><br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094620866755653058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="269" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RrO6r5RDbcI/AAAAAAAAAIg/FDu3N9Hafkg/s320/circus-doublehearts.jpg" width="217" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-3886528012673929112?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-60449855597749782882007-07-30T03:47:00.000+03:002007-08-16T00:54:42.135+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rq034pRDbbI/AAAAAAAAAIY/GR7Ro-kHq9A/s1600-h/0505-0604_12full_moon.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092788199915482546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rq034pRDbbI/AAAAAAAAAIY/GR7Ro-kHq9A/s320/0505-0604_12full_moon.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div><br /><br /><br /><div>Αυτό που προστάζει το φεγγάρι δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν άκουσες.</div><br /><br /><br /><div>Ούτε ότι δεν είδες.<br /><br /></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092787899267771794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 225px; CURSOR: hand; HEIGHT: 177px; TEXT-ALIGN: center" height="240" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rq03nJRDbZI/AAAAAAAAAII/G1zzcZC0SJ0/s320/0505-0604_12full_moon.jpg" width="267" border="0" /><br /><div></div><br /><br /><br /><div><em><span style="color:#ffcc99;">Βηματισμοί</span> - <span style="color:#33ffff;">κυματισμοί</span></em>, παραδίδουν τα χρώματα στο ασημί ή το <span style="color:#000000;">μαύρο</span>..........</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div>Και μια πεθαμένη ελπίδα, φοράει ένα σεντόνι και έρχεται να με τρομάξει.<br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092787993757052322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 212px; CURSOR: hand; HEIGHT: 245px; TEXT-ALIGN: center" height="296" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/Rq03spRDbaI/AAAAAAAAAIQ/CxZXxO7wULs/s320/ghost.jpg" width="225" border="0" /></div></div></div><br /><p></p><p></p><p><param name="movie" value=""><br /><object height="200" width="325"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MO8n1e_RBp8"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/MO8n1e_RBp8" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="325" height="200"></embed></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6044985559774978288?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-85786974161002475542007-07-17T02:35:00.000+03:002007-07-17T02:56:42.848+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RpwFAnlNi8I/AAAAAAAAAHk/WsLTPXExokE/s1600-h/ssshhh.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087947187205016514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RpwFAnlNi8I/AAAAAAAAAHk/WsLTPXExokE/s200/ssshhh.jpg" border="0" /></a><br /><em><span style="font-size:85%;">Μετά απ΄ όλα αυτά, τα ουσιαστικά αναπάντητα ερωτήματα και αφού το φιλοσόφησε για λίγο (γύρω στα 1593 χρόνια), ο σταλακτίτης αποφάσισε ότι το μόνο που είχε σημασία, ΄(τουλαχιστον για τα επόμενα 1534500000000 χρόνια), ήταν να λέει αυτά που ήθελε, όπως ήθελε, όταν ήθελε.<br />Α! Και αυτά που είχε ακούσει, αυτά που τον έκαναν αυτό που είναι, απο τις μικρές χαραγματιές του, μέχρι εκείνη την μεγάλη κορυφογραμμή του, που έμοιαζε με καράβι και οι τουρίστες ονομάζανε ''βυθοαβύθιστο''.<br />Γιατί αποφάσισε όλα αυτά;<br />Έτσι.<br />Γιατί μπορούσε και είχε αυτό το δικαίωμα.<br /></span>Άλλωστε ποιος μπορεί να κατηγορήσει έναν σταλακτίτη;</em><br /><br /><span style="color:#ffffff;">(((</span><span style="color:#c0c0c0;">(((((</span><span style="color:#999999;">((((((</span><span style="color:#666666;">((((((((</span><span style="color:#993399;">((((((((((((</span>()<span style="color:#ffff00;">)))))))))))</span><span style="color:#ff99ff;">)))))))</span><span style="color:#6600cc;">)))))</span><span style="color:#ff6600;">))))</span><span style="color:#990000;">))))</span><span style="color:#ffffff;">))) </span><br /><br /><span style="color:#ff6600;">Έκλεισα την συγνώμη μου μέσα σε χάρτινους τοίχους.<br />Έτσι, για να μπορείς να την ζωγραφίσεις.<br />Δίπλωσα τους χάρτινους τοίχους, σε μια σαϊτα.<br />Έτσι, για να μπορέσει να σε φτάσει.<br />Έκλεισα την σαϊτα μου μέσα σ΄ έναν φάκελλο.<br />Έτσι, γιατί οι σαϊτες δεν πετάνε για πολύ ώρα.<br />Σφράγισα τον φάκελλο μ΄ ένα <span style="color:#ffffff;">φιλί</span>.<br />Έτσι, γιατί το <span style="color:#cccccc;">φιλί</span> φτάνει πολύ μακριά, για να φτάσει εκεί που θέλει.<br />Χωρίς νερό, τροφή, ύπνο, χάπια για τον πονοκέφαλο.<br />Έτσι με την δύναμη της προσμονής, της ανάμνησης, της γεύσης.<br />Τι;<br />Αν έχει <span style="color:#cc0000;">ψυχή</span> το <span style="color:#993399;">φιλί</span>;<br />Εκεί μαζεύεται και το τελευταίο μόριο της ψυχής μας, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας.<br />Έτσι, γιατί θέλει να <span style="color:#663366;">δοθεί</span>.<br /><span style="color:#333333;">Χωρίς</span> έτσι πρέπει. </span><br /><span style="color:#ff6600;"></span><br /><span style="color:#ff6600;"></span><br /><span style="font-size:78%;color:#993300;">Painting: Peter Van Straten</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8578697416100247554?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-60608882634178023602007-06-19T02:01:00.000+03:002007-06-19T04:05:48.642+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncT8LBgqbI/AAAAAAAAAG8/w4vZ3ZQa0Pk/s1600-h/book2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077549029355727282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 34px; CURSOR: hand; HEIGHT: 33px; TEXT-ALIGN: left" height="198" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncT8LBgqbI/AAAAAAAAAG8/w4vZ3ZQa0Pk/s200/book2.jpg" width="88" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncT47BgqaI/AAAAAAAAAG0/USvqmMbocJE/s1600-h/book2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077548973521152418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 34px; CURSOR: hand; HEIGHT: 33px; TEXT-ALIGN: center" height="128" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncT47BgqaI/AAAAAAAAAG0/USvqmMbocJE/s200/book2.jpg" width="125" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncT1LBgqZI/AAAAAAAAAGs/dF0Ket1Ct4Q/s1600-h/book2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077548909096642962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 29px; CURSOR: hand; HEIGHT: 24px; TEXT-ALIGN: right" height="103" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncT1LBgqZI/AAAAAAAAAGs/dF0Ket1Ct4Q/s200/book2.jpg" width="101" border="0" /></a><br /><br /><div><br /><br /><div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncTX7BgqWI/AAAAAAAAAGU/3kdaaX2yxL8/s1600-h/book2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077548406585469282" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 121px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" height="171" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncTX7BgqWI/AAAAAAAAAGU/3kdaaX2yxL8/s200/book2.jpg" width="167" border="0" /></a><br />Η ανάγκη της επικοινωνίας, της κλειδαρότρυπας, του ψωνίσματος, της εμμονής, της απόστασης, της ανωνυμίας,της προοπτικής, της διαφήμισης, της μοναξιάς, της προσδοκίας, της αυτοψυχανάλυσης, το να ''κοινωνήσει'' κανείς μαζί με άλλους, να τους κοροϊδέψει, να τους ''γλύψει'', να τους φιλήσει, να τους φανταστεί, να, να, να...<br />Αυτά αναρωτήθηκε ο εν λόγω σταλακτίτης, όταν ένας ροζ σταλαγμίτης στα 10mr κάτω δεξιά, άρχισε να του εξηγεί τι είναι blog (ιστολόγιο).<br /><span style="color:#ff0000;"><em>Είπες τίποτα;</em></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077548844672133506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 47px; CURSOR: hand; HEIGHT: 43px; TEXT-ALIGN: center" height="198" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncTxbBgqYI/AAAAAAAAAGk/0va8Dkz5Aq0/s200/book2.jpg" width="97" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077548733002983794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 58px; CURSOR: hand; HEIGHT: 51px; TEXT-ALIGN: center" height="142" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6TywZ02RtnU/RncTq7BgqXI/AAAAAAAAAGc/atxJe5v0ivk/s200/book2.jpg" width="112" border="0" /></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-6060888263417802360?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8346650807120883598.post-89442569803099842772007-06-09T22:58:00.000+03:002007-07-30T03:21:46.814+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_6TywZ02RtnU/Rq0rA5RDbYI/AAAAAAAAAIA/gS2suBDqN2o/s1600-h/%CE%94%CE%B9%CE%B4%CF%85%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%87%CE%BF+-+%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092774047998242178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_6TywZ02RtnU/Rq0rA5RDbYI/AAAAAAAAAIA/gS2suBDqN2o/s320/%CE%94%CE%B9%CE%B4%CF%85%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%87%CE%BF+-+%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.JPG" border="0" /></a><br /><br />Κάποτε πατούσαν αυτά τα Άγια χώματα.<br />Με σάρκα και οστά κάναν έρωτα στη γη και δεν άφηναν τίποτα να φυτρώσει.<br />Πάντα μαζί.<br />Ποτέ χώρια.<br />Νόμιζαν αιώνια πως θα είναι μαζί.<br />Ήρθε ο θάνατος.<br />Σ' αυτά τα Άγια χώματα.<br />Μαζί τους βρήκε.<br />Δεν γινόταν αλλιώς βλέπεις.<br /><br />Κάποιος που ήξερε την ιστορία τους, τους έκανε το μεγαλύτερο κακό που θα μπορούσε.<br />Έφτιαξε τα ομοιώματά τους.<br />Ο κακομοίρης όμως, ποτέ του δεν είχε αγαπήσει.<br /><br />Έτσι, αταίριαστα του φαινόταν αγκαλιασμένα.<br /><br />Τα έβαλε σε μια μικρή απόσταση.<br /><br />Και η ψυχές τους φυλακίστηκαν εκεί.<br />Στα Άγια χώματα.<br />Το χορτάρι φυτρώνει τώρα.<br />Ίσως σε λίγα χρόνια να μην μπορεί να δεί το ένα το άλλο.<br /><br />Κανείς δεν έμαθε ποτέ τα ονόματά τους.<br />Και το χειρότερο..<br />Κανείς δεν κάνει πια έρωτα εκεί.<br /><br />Είναι λένε, Άγια αυτά τα χώματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8346650807120883598-8944256980309984277?l=httpwwwbloggercomprofile174675.blogspot.com' alt='' /></div>anthrakoryxoshttp://www.blogger.com/profile/17467515274542150420noreply@blogger.com0